สาวสวย หญิงงาม กับ เพลงเพาะๆๆ - เ�

สาวสวย หญิงงาม กับ เพลงเพาะๆๆ - เ�

Thai idol star-Mazifa Gale-Bikini Show

ars Unseen No.68 Model > Mazifa Gale 
Photographer > Anuchit Nimtalung 
Photographer Assist. > Natipol Kaewkamol

ซ้อเจ็ด คุ้ยประวัติแหม่ม ก่อนจาก

บทความข้างล่างเป็น ของซ้อเจ็ด จาก เวป ผู้จัดการ http://www.manager.co.th/Entertainment/ViewNews.aspx?NewsID=9480000123043&CommentPage=49&#Comment

ระยะนี้มีคนคิดถึงซ้อเจ็ดบ่อยซะเหลือเกิน อาทิตย์ที่แล้วยายช้างลากฯ ก็ ออกมาขอโทษขอโพย โอ๊ย....ไร้สาระสิ้นดี จะมาขอโทษซ้อทำไมกัน ซ้อเองก็ไม่ใช่คนดีมาจากไหน แค่อยากจะให้ทุกคนเข้าใจใน “หน้าที่” ของแต่ละคนเท่านั้น น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า มรึงบ้างกรูบ้างแบ่งๆ กันไป

มาสัปดาห์นี้ “น้องหน้าใส” ก็ออกมาล่อซ้อซะเละ หาว่าอีชั้นตอแหล แหม...ถ้าจะแหลก็แหลเหมือนกันแหละว๊า เอาแค่ประวัติ “พ่อ” ตัวเองยังปั้นเรื่องหลอกชาวบ้านเลย โถ่...ทำเป็นคุยมีพ่อเป็นนักข่าว นักข่าวอะไรกันก็แค่อดีตคนคุมแท่นพิมพ์ที่ขี้ฉ้อจนต้องโดนเด้งไปทำมาหากินอยู่ที่ราบสูงภาคอีสานโน่น

ไปอยู่นั่นก็ยังไม่วายไปโกงเค้าอีก สุดท้ายก็เลยโดนเฉดหัวออกจากงาน หันมารับหน้าที่พ่อเล้าพาลูกไปตระเวนขายให้ผู้หลักผู้ใหญ่ แต่ขายเท่าไหร่ก็ขายไม่ออกเพราะหน้าแบนยังกะโดนสิบล้อทับ จนในที่สุดต้องวิ่งเร่ไปหาหมอผ่าเหมาทั้งหน้า อาชีพไซด์ไลน์ก็เริ่มขึ้นนับจากนั้นเป็นต้นมา

ด้านน้องหน้าใสเองก็แสบไม่ใช่เล่น สมัยเข้าวงการใหม่ๆ เคยไปแคสงานโฆษณาชิ้นหนึ่งกับเพื่อนรัก ต่อสู้ฝ่าฟันจนผ่านเข้ารอบสุดท้ายด้วยกัน พอถึงวันแคสจริงกลับหักหลังเพื่อนหลอกว่า เค้าเลื่อนวันแคส แล้วตัวเองก็แหลนไปแคสเอง จนได้โฆษณาชิ้นนั้นไปครองในที่สุด

และยังมีอีกหลายเรื่องที่ขุดออกมาแล้วจะหนาว แต่วันนี้ต๊ะไว้ก่อน เอาไว้วันหลังจะแวะมากัดใหม่ อิอิอิ
..........

กลับมาที่เรื่องนางฟ้ากันบ้างดีกว่า และแล้ว “นางฟ้า” ก็ตกสวรรค์เข้าจนได้ งานนี้บอกได้คำเดียวว่า “เสียหมา” และก็เสียใจแทนคนไทยซะจริงๆ ที่อุตส่าห์หลงปลื้มอยู่ได้ ทุกครั้งที่นางฟ้าออกมาปฏิเสธข้อกล่าวหา ก็จะมีเสียงเชียร์จากชาวบ้านดังออกมาเสมอ เพราะรักและเชื่อใจคิดว่าคนสวยจะซื่อสัตย์กับประชาชน สุดท้ายก็แค่ “สาวแก่ใจแตก” นี่แหละว้า

อะไรไม่หน้าด้านเท่าการทำหน้าระริกระรี้แจ้งข่าวดี คิดว่าประชาชนเป็นควายหรือไงเฮ๊อะ !!

ยอมรับมาซะตั้งแต่ทีแรกก็สิ้นเรื่อง ใครมันจะไปว่าอะไร๊ แก่ขนาดนี้แล้วจะไปขึ้นสวรรค์ลงนรก หรือมีผัวอีกซักสองโหลมันก็เป็นเรื่องธรรมดา(ของคนแรด) ถ้าไม่โกหกชีวิตก็คงไม่บัดซบขนาดนี้

ที่ทุเรศที่สุดก็คือ พฤติกรรมเส้นใหญ่ จัดฉากให้คนออกมายกย่องว่า นี่คือวีรกรรมอันกล้าหาญ ตุ๊ย....กล้าเอาน้ำเข้ารูนี่นะเจ๋ง ประเดี๋ยวก็มอบโล่ให้ซะหรอก….

นี่แหละน้าคือแบบอย่างของคนปากแข็ง แต่ไม่มีสมอง อุตส่าห์เรียนจนจบปริญญา แต่ก็ยังโง่ไม่รู้จักดูแลตัวเอง โง่ไม่รู้จักการปฏิสนธิ มันน่ายึดใบปริญญาคืนนักเชียว


หันมาดูพฤติกรรมของนางฟ้าที่ผ่านมาก็แรงไม่ใช่เล่น ตอนเป็นสาวคบกับลูกกัปตัน เข้าวงการสอยพระเอก ไปเรียนดำน้ำก็ไปฟาดกับครูสอนดำน้ำ ล่าสุดก่อนเหม็นโฉ่ก็เคยไปให้ “คนใหญ่คนโต” เปิบพิศวาสที่โรงแรมสุโขทัย โดยมีคุณหญิงเมียเป็นผู้จัดให้

อันนั้นน่ะแค่จ็อบเล็กจ็อบน้อย ไอ้งานหลักที่ทำประจำก็คือ การออกเดทกับไฮโซตามความประสงค์ของ “คุณนายแม่” ที่อยากให้ลูกได้ผัวรวย “ไอ้หนุ่มหัวเถิก” ก็เป็นหนึ่งในนั้น

แรกๆ ทำท่าจะมาวินซะแล้วเชียว เพราะเห็นครอบครัวฝ่ายชายเที่ยวไปประกาศซะทั่วว่า กำลังจะได้ลูกสะใภ้เป็นคนดัง งานนี้มีการกำหนดวันตบวันแต่งเรียบร้อยแล้ว แต่พักหลังมี “ลูกเสธ.” เข้ามาติดพัน นางฟ้าก็เลยเปลี่ยนใจทิ้ง “ไอ้หนุ่มหัวเถิก” ไปตอนสึนามิ ทำเอาว่าที่แม่ผัวหน้าแตกยับ

หันมาคั่วลูกเสธ. ขยำขยี้กันได้ไม่กี่เดือนก็เกิดแอ็กซิเดนต์ ทำเอาฝ่ายชายต๊กกะจายชักกระบวยกลับ แล้วก็หายวับไปกับตา


เจอเข้ามุกนี้นางฟ้าถึงกับใบ้แดก คิดไม่ตกว่าจะกู้หน้าตัวเองยังไงดี พอตั้งสติได้ก็เลยตรงดิ่งเข้าไปหาไอ้หัวเถิกเจ้าเก่า พร้อมกับแจ้งข่าวดีแบบหน้าใสซื่อ(เหมือนเดิม) เล่นเอาฝ่ายชายถึงอึ้งไปพักใหญ่ แต่ด้วยความที่ทั้งรักทั้งหลงนางฟ้ามาก ก็เลยยอมให้สนตะพายแต่โดยดี

แม่ผัวรู้ถึงกับควันออกหู ยืนกรานสถานเดียวว่าไม่เอา หนอย ทีอยากให้แต่งดันไม่แต่ง พอทำงามหน้ากลับอยากขึ้นมาซะงั้น งานนี้ก็เลยต้องเล่นกันให้อายไปเลย ปฏิบัติการแหกตาระดับชาติก็เลยเริ่มขึ้นนับจากนั้นเป็นต้นมา

“เจ๊ใหญ่” เจ้าของบริษัทดังโดนหลอกเป็นเจ้าแรก งานนี้มีการหลวมตัวถึงขั้นจัดฉากเชิญ “คุณป้าซูเปอร์สตาร์” มาช่วยกันตอแหล สร้างความน่าเชื่อถือขึ้นมาได้มากโข แถมยังมีหน่วยงานองครักษ์พิทักษ์นางฟ้าคอยตามสกัดอีกด้วย ถ้าใครหาญกล้าวิจารณ์นางฟ้า ก็จะมีมือดีส่ง “กะหรี่พัฟ” ไปให้ถึงที่ โดยไม่มีการลงนามว่าจากผู้หวังดีท่านใด

แต่ไม่ว่าจะเป็นของใครก็ตาม ขอบอกว่า แต๊งกิ๊วหลายเพราะมันอร่อยมาก ไม่ทราบว่าผลิต “กะหรี่ฯ” เองหรือเปล่าจ๊ะ...

“คุณหนูไฮโซ” เจ้าของค่ายดังผู้ปลุกปั้นนางฟ้าก็โดนต้มซะเละ ก่อนติดต่อมาร่วมงานก็มีการซักถามแล้วว่าเรื่องมันเป็นไง แต่ยายนางฟ้าก็ยังยืนท้องโตรับประกันว่า No สถานเดียว

พอเริ่มงานกันไปได้ซักพักไอ้อาการบวมก็ยังไม่หาย ไม่ทราบว่าไปกินควายมากี่ตัว สุดท้ายก็เลยต้องเบรกการทำงานซะงั้น เล่นเอาป่วนกันทั้งทีม

ในที่สุดนางฟ้าก็เลยอั้นไม่อยู่บินไปต่างประเทศหวังจะไปแทงให้ออก แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สำเร็จ โชคยังดีที่ไอ้หนุ่มหัวเถิกไปทรพีทะเลาะกับแม่จนชนะ นางฟ้าก็เลยได้มีหน้ามีตาออกมาสร้างภาพตอแหล แต่จะมีโอกาสได้ชูคอใส่ชุดขาวเข้าพิธีวิวาห์หรือเปล่า อันนี้ก็ต้องขึ้นกับผลพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ เพราะถ้าผลออกมา “ไม่” ก็จะไม่มีการแต่งงานเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

ที่สำคัญขนาดออกมาบอกเล่าแจ้งให้ทราบกันขนาดนี้ "นางฟ้า" ของเราก็ยังไม่วายทิ้งนิสัยความแหลของตนเองเพราะมีข้อมูลใหม่ที่อาจจะลึกแต่ไม่ลับ ซุบๆ ซิบๆ ออกมายืนยันว่า ไอ้ที่ลอยหน้าลอยตาจีบปากจีบคอบอกว่า 4 เดือน 5 เดือนอะไรนั่นน่ะมันใช่ที่ไหน

ของจริงล่อเข้าไป 7 - 8 เดือนแล้วโว้ย!

บื้อขนาดนับเลขผิดแบบนี้นี่เองไม่แปลกใจเลยแอ็กซิเดนต์มันถึงได้เกิดขึ้น

น่าสงสารที่สุดเห็นจะไม่มีใครเกิน “แม่ของนางฟ้า” พอทราบข่าวลมแทบใส่ อุตส่าห์วาดฝันกับลูกไว้นักหนาว่าจะต้องเริ่ด ผู้ชายผ่านมากี่คนก็ไม่ให้เอา ลูกสาวอีชั้นจะต้องได้ทุกอย่าง สุดท้ายก็ได้ทุกอย่างจริง ๆ ทั้งอัปยศ ทั้งอดสู ขายขี้หน้าครบเซ็ต

ตรงกันข้ามกับ “ลูกชาย” ที่หวงไม่อยากให้เสียอะไรให้ผู้หญิง ขนาดแหวนวงเดียวก็ไม่ยอมให้ เค้าอุตส่าห์เ – ากันมาตั้งหลายปีแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมให้แต่งงานกันซักที

พลิกดูประวัติ “เมียลูกชาย” ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย เป็นแค่เด็กใจแตกบินไปชุบตัวที่เมืองนอก อ้างว่าไปเรียนที่ไหนได้ไปเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหารไทยชื่อดังที่โน่น ซึ่งร้านนี้ค่อนข้างขึ้นชื่อเรื่องเด็กเสิร์ฟว่าต้องสวยต้องเซ็กซ์ มีแต่เด็กปรี๊ดปร๊าดเท่านั้นแหละถึงจะได้เข้าไปวาดลวดลายการเสิร์ฟอย่างถึงพริกถึงขิง!!

สมัยอยู่เมืองนอกก็เคยคั่วกับลูกไฮโซ พอกลับมาเมืองไทยก็ไปตกถังข้าวสารนายแบบไฮโซเจ้าของกิจการร้อยล้าน ต่อมาก็ชิ่งไปหาลูกเสี่ยเจ้าของห้างไฮโซ และเจ้าของโปรเจ็กต์ยักษ์ย่านสยาม

เห็นประวัติว่าที่สมาชิกใหม่บ้านนี้แล้วก็ปวดหัวแทนคุณนายเค้าซะ

จริงๆ งานนี้ทำอะไรไม่ได้หรอกนอกจากทำใจ เลือกนักก็มักได้แร่แบบนี้แหละ

คนเราไม่มีใครเพอร์เฟ็กต์ไปหมดหรอกน่า คุณนายเองเมื่อก่อนก็ขายเครื่องสำอางอยู่ห้าง มีตอนหลังนี่แหละที่เพิ่งจะวาสนาดีได้ไปทำอาชีพที่ผู้หญิงทุกคนฝัน จนกระทั่งไปได้ผัวอินเตอร์ และเบ่งลูกออกมาหน้าตาดีก็เลยสบายไปเลย

จะว่าไปแล้วลูกของอีก็ได้ใจเหมือนกันนะ สร้างเนื้อสร้างตัวกตัญญูต่อพ่อแม่ แต่ไม่น่าพลาดเพราะเรื่องแบบนี้เลย ไอ้โอกาสที่จะกลับมาสง่างามแบบเดิมมันลางเลือนเต็มทีแล้วล่ะ ไม่ต้องดูอะไรไกล ดูแต่คนรอบข้างสิ พอรู้ข่าวก็ออกมาใส่กันเป็นชุด

น่าผิดหวังสุดๆ เห็นจะเป็น “คุณป้าซูเปอร์สตาร์” ที่นางฟ้ารักนักรักหนา ก็ยังเอาเรื่องนี้ไปล้อเลียนเห็นเป็นเรื่องขำๆ แหม....ทีเมื่อก่อนออกมาปกป้องกันดีนัก พอทีนี้ล่ะป้ายขี้เชียว

โถ่เอ๊ย.....ทีตัวเองล่ะ แดกน้ำมะระขี้นกปั่นเพื่ออะไร อย่าบอกนะว่าเพื่อความงาม ในสารระบบโลกนี้ไม่มีสูตรไหนที่บอกว่าแดกมะระแล้วหน้าจะเด้งดึ๋ง ๆ เห็นแต่เค้ากินเพื่อรักษาเอดส์เท่านั้นแหละโว้ย !!?

ว่าแต่ว่าเป็นเอดส์จริงหรือเปล่าตัวเอ๊ง...

ปล...ความคิดเห็นที่ 2413 ของกระทู้ดังกล่าว ตาม WEB

ยายช้างลาก...................แหม่ม-สุริวิภา กุลตังวัฒนา
น้องหน้าใส.....................แตงโม-ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์
ลูกกัปตัน.......................ยุทธ ภมรมนตรี (บุตรชายคุณโยธิน ภมรมนตรี อดีตกัปตันการบินไทย)
พระเอก.........................แท่ง-ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
นางฟ้า..........................แหม่ม-คัทลียา แมคอินทอช
ไอ้หนุ่มหัวเถิก.................บีบี๋-สงกรานต์ กระจ่างเนตร
คุณนายแม่.....................คุณยุรภรณ์ แมคอินทอช
ลูกเสธ. ........................ก้อง-กมลสุทธิ์ ทัพพะรัสี หรือ ยอด –ศิริวัฒน์ ขจรประสาสน์
(เราว่าน่าจะเป็นลูกเสธ.หนั่นมากกว่านะ เพราะดร.กร ทัพพะรังสีไม่ได้เป็นเสธ.ซะหน่อย)
เจ๊ใหญ่..........................นิด-อรพรรณ (พานทอง) วัชรพล
คุณหนูไฮโซ...................บอย-ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ลูกชาย..........................วิลลี่-เริงฤทธิ์ แมคอินทอช
เมียลูกชาย.....................เยลหลี-เยอราดีน ริคอร์เดล
...เราเคยอ่านหนังสือขวัญเรือนเมื่อประมาณสิบปีมาแล้วเยลหลีมีแฟนเป็นนายแบบหนุ่มลูกครึ่งใส่แว่นตา ถ่ายลงปกและลงคอลัมน์ขวัญเรือนด้วย แต่เราจำชื่อไม่ได้อ่ะ
นายแบบไฮโซ ................ปราชัญ โมกขะเวส (เขาเป็นใครเหรอ)
คุณป้าซุปเปอร์สตาร์.........เบิร์ด-ธงชัย แมคอินไตย

“อีโย่งหน้าเหลี่ยม” กับดาราจอมแรด/ซ้อเจ็ด อ่านขำ

ช่วงนี้จะไปไหนต้องมองซ้ายมองขวา เพราะกลัวว่าจะโดนอุ้ม ถ้าอุ้มไปทำเมียก็ยังพอว่า จะกี่อันๆ ก็รับได้ทั้งนั้นแหละค่า แต่นี่จะอุ้มไปยิงทิ้ง ใครมันจะโผล่หน้าไปให้เห็นล่ะว้า 55555555
       
        อยากจะออกมาท้าอะไรก็ท้าไปเหอะ จ้างให้ก็ไม่โผล่ไปให้เห็นหัวหรอก จำไว้เน้อ...จะทำให้ซ้อฮึดออกมาป๊ะหน้ามันยาก... คนอย่างซ้อหยามได้แต่ฆ่าไม่ได้โว้ย!
       
        ล่าสุด นี่ก็มีคนประกาศล่าให้ค่าหัวซ้อเป็นสิบๆ ล้าน เห็นแล้วน้ำยายหก....แต่งผัวฝรั่งยังไม่ได้เงินเยอะขนาดนี้ บอกตามตรง “ไอ้ตี๋น้อย” ถ้าอยากเจอซ้อไม่ต้องไปเสียเงินตามหาอีชั้นให้มันเมื่อยหรอกค่ะ แค่ทำตัวบัดซบ มั่วกาม อาวไม่เลือก ทั้งพี่ทั้งน้อง ทั้งป้า ทั้งป๋า แค่นี้อีซ้อก็จะตามไปส่องทุกหลืบแล้วล่ะค่ะ
       
        พูดง่ายๆ พอรู้เรื่องอัปรีย์มาทีไร ปากมันก็พานอัปมงคลเที่ยวเอาไปโพนทะนาทู๊กที
       
        แหม....ก็ปากมันไม่มีหูรูดเหมือนตูดนี่ยะ
        ..........
        ข่าวช่วงนี้ต้องยอมรับว่า ไม่ค่อยมีอะไรหวือหวา ประเภทไปตบ ไปเมา แล้วก็ทำประเจิดประเจ้อเป็นตัวอย่างไม่ดีแก่เยาวชนเนี่ยก็หายไปเยอะ ไอ้ซ้อเองก็แปลกใจว่าเดี๋ยวนี้คนเหล่านี้มันคิดได้-ใฝ่ดี มีความรับผิดชอบต่อสังคมกันแล้วหรือ
       
        คำตอบคือไม่ใช่ย่ะ...หากแต่มีแหล่งมั่วสุมแห่งใหม่ที่ปลอดภัยกว่า
       
        สถานที่แห่งนี้กลางวันก็เป็น “ร้านอาหารประเภทชิมไปแต่งไป” แต่พอกลางคืนจะกลายร่างเป็น “ผับแอนด์ซ่อง” โดยมี “ไฮโซนักซิ่ง” กับ “เมียนางเอก” ผัวเมียจอมแสบเป็นผู้ควบคุมการผลิต เอื้อเฟื้อทั้งสถานที่และจัดหายามาให้อัปกันอย่างเมามัน
       
        ยาที่นี่มีเกือบทุกอย่างขึ้นอยู่กับความเสี้ยนและกระเป๋าตังค์ว่าโตแค่ไหน...จะไม่มีอย่างแน่นอน ก็คือ “ยาหม้อ” แต่ถ้าหม้อฟรีๆ ที่พร้อมจะออกไปกับคนกระเป๋าหนักน่ะมีแน่ๆ
       
        ผัวเมียคู่นี้ชอบจัดปาร์ตี้เป็นชีวิตจิตใจ วันๆ ไม่ทำซากอะไรหรอก จ้องแต่จะเฮมันลูกเดียว ทุกค่ำคืนจะมีเหล่าดาราหมุนเวียนมามั่วกันเรื่อยๆ จนเป็นที่รู้กันแล้วว่า ถ้าอยากสวิงกันโดยไม่มีขอบเขตก็ต้องมาที่นี่ อย่างขาประจำก็เช่น “นางแบบผิวสีน้ำผึ้ง” ที่ชอบทำจุกกระจายบนแคตวอล์ก เมื่อครั้งที่ถูกนักร้องมาดเซอร์ฟันแล้วทิ้ง ก็ได้ “น้องไอซ์” กับ “น้องโค้ก” นี่แหละช่วยปลอบใจอยู่ตั้งนาน กว่าจะลืมหน้าผัวเก่าก็เล่นยาหมดไปหลายแสน...
       
        ฟังแล้วก็ปวดหัว ถ้ามีผัวแล้วมันยุ่งยากขนาดนี้ สู้อยู่เป็นโสดเอานมข้นหยดใส่ JIM ให้แมวเลียเล่นดีกว่ามั้ง 5555555
       
        (โค้กเนี่ยหมายถึงยานะจ๊ะ...ไม่ใช่หมายถึงขวดโค้กที่จะเอามากระทุ้งแก้เหงารู)
       
        “น้องกวยจั๊บ” กับ “นางเอกหน้าปลาบู่” อดีตหวานใจ “พระเอกไฮโซผิวคล้ำ” ก็แทกทีมกันมาสวมนอแรดอยู่เป็นประจำ พออ่อยไปอ่อยมา “ผัวแก่นางเอกชื่อดัง” ก็มาติดรสชาติน้องกวยจั๋บจนยกซดไปหลายชาม เล่นเอาหลงหัวปักหัวปำเลยทีเดียว จนเป็นเหตุให้ “นางเอกตาส่อนชื่อดัง” ถึงขั้นร้องหง่าวๆ หันไปคว้าฉิ่งมาตีฉั่บๆ ประชดชีวิตเสียเลย
       
        “คู่ผัวเมียเครื่องดนตรีดีดได้” ก็มามั่วยาปลุกอารมณ์ลูบๆ คลำๆ ก่อนกลับบ้านไปทำลูก แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีปัญญาป่องซักที เช่นเดียวกับคู่ของ “ไฮโซนักซิ่ง” กับ “เมียนางเอก” ที่อยากมีลูกใจจะขาด แต่ก็ไม่มี ตอนนี้ก็เที่ยวไปบนบานไม่รู้กี่วัดต่อกี่วัด
       
        ไม่ต้องวิ่งแร่ดไปบนวัดไหนหรอก เล่นอัปยาถี่อย่างนี้เด็กที่ไหนมันจะมีปัญญามาเกิด อสุจิมันเจอกรดในยาเข้าไปหางมันก็ขาดหมดแล้ว จะเหลืออะไรไปทะลวงรังไข่ละเว้ย!!
       
        จะมีก็แต่ “ลูกกรอก” กับ “ไส้กรอก” เท่านั้นแหละที่จะหลุดจากหว่างขา
       
        ทางที่ดีควรเลิกอัปยาซะเถอะ อายุก็ไม่ใช่น้อยๆ กันแล้ว เงินก็มีล้นฟ้าน่าจะเอาไปทำประโยชน์เพื่อสังคมบ้าง เผื่อกุศลผลบุญจะส่งให้อีหนูหรือไอ้หนูน้อยมันแคล้วคลาดจากยาหลุดออกมาเป็นตัวซักที
        .....
        อีกคู่ที่มาร่วมวงมั่วอยู่บ่อยๆ ก็คือ “อีน้องหน้าเหลี่ยม” กับ “คนลืมชื่อพ่อ” ผัวสุดที่เลิฟของ “คุณป้าหน้ากะเทย” รายนี้มาทีไรมีเรื่องให้เมาท์กันน้ำ (ลาย) แตกกันทุกที
       
        ประวัติใต้สะดืออีน้องคนนี้มันต้องเรียกว่าโคตรกาม ตั้งแต่เป็นสาวตั้งเต้ากระทั่งโดนขยำจนปัจจุบันนมบูดกลายเป็น “โยเกิร์ต” ก็ยังไม่หยุดเรื่องฉาวโฉ่ ทั้งไทย ทั้งฝรั่ง ไม่มียั่น
       
        ขณะที่ฝ่ายชายก็แรงไม่แพ้กัน หลังสร้างพฤติกรรมมันๆ ให้คนขำตลอด เพราะชอบไปถามใครๆ อยู่เรื่อยว่า มึงรู้มั้ย กูลูกใคร ?? พฤติกรรมเรื่องฟันดาราก็มีมาให้เห็นอย่างต่อเนื่อง ไล่มาก็ “นางแบบจอมเชิด” ที่ขึ้นชื่อเรื่องขี้วีน รายนี้นอกจากจะไปเฝ้ากันถึงสนามแข่งรถแล้ว ก็ยังเคยสร้างวีรกรรม “คร่อม” กันคาสนามแข่งจนก้นฝ่ายหญิงแดงเถือก ปัดโถ่ กระโปรงหน้ารถมันก็ร้อนซะขนาดนั้น แต่ฝ่ายชายก็แย่ใช่เล่น เพราะเจอ JIM เทอร์โบเข้าเต็มสูบ กว่าจะสลัดขาออกมาได้เล่นเอาฟ้าแทบเหลือง
       
        ความจริงทั้งไอ้หนุ่มลืมชื่อพ่อ กับอีโย่งหน้าเหลี่ยมนั้น ไม่น่าจะโคจรมาเจอกันได้เลย เพราะพฤติกรรมของอีสาวนั้นชอบเมา แต่ไอ้หนุ่มนั้นป่วยจนกินเหล้าเกิน 2 แก้วไม่ได้ แต่จำเพาะว่าเป็นโรคจิตชอบเอาจนตัวสั่น ก็เลยกลายเป็นชายบ้ากามกับหญิงมั่วยามาเจอกัน สมประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
       
        ล่าสุด ที่ฮือฮากันเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง ท่าทางอีน้องหน้าเหลี่ยมอีจะเสี้ยนจัด หลังจากกระดกแก้วสลับพ่นยาไปหลายดอก ก็ดิ้นเร่าๆ ประหนึ่งว่าองค์จะลง หรืออยากให้องคชาตลง ไม่ช้าก็คว้าแขน “ไอ้หนุ่มลืมชื่อพ่อ” หายวับไปกับห้องน้ำ ปล่อยให้การ์ดสองคนทำหน้าที่ยาม ไล่ให้สาวนักเที่ยวไปเยี่ยวที่ห้องน้ำผู้ชาย
       
        เล่นเอาหลายๆ คนออกอาการงงว่ามันเกิดอะไรขึ้น จะว่าส้วมเต็มก็ไม่ใช่ ใครมันจะมาขี้เต็มทุกโถ งานนี้ต้องมีอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ว่าแล้วนักเที่ยวคนหนึ่งก็กัดฟันเดินหน้าด้านเข้าไปห้องน้ำผู้ชาย และก็ได้รู้จริงแจ่มแจ้งเอาเมื่อตอนที่ได้ยินเสียงซี้ดอ้าๆ สลับกับเสียงดังปั่กๆ
       
        เอ๋า.......นี่มันอาววววกันนี่หว่า
       
        ว่าแล้วอีสาวนักเที่ยวก็เลยตัดสินใจเดินออกมานั่งหน้าสลอนคอยจ้องอยู่หน้าห้องน้ำว่าเจ้าของเสียงซี้ดนั้นเป็นใคร เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงอีเหลี่ยมก็เดินหัวกระเซิงออกมา เล่นเอานักเที่ยวต๊กกะใจคิดไม่ถึงว่าอีจะบ้าดีเดือดขนาดนี้ แต่ที่น่าช็อกไปกว่านั้นก็คือ คนลืมชื่อพ่อ กับหนุ่มกำยำอีกสองคน ดันโผล่ออกมาด้วย!
       
        สรุปว่างานนี้อีน้องหน้าเหลี่ยมโดนรุมแทงไป 3 ต่อ 1 เกือบดับอนาถคาห้องน้ำ
       
        ก็ไม่รู้ว่างานนี้อีน้องหน้าเหลี่ยมจะโดนเวียนเทียนไปกี่ยก กว้างคูณยาวจะบานไปกี่เซนติเมตร แต่ที่แน่ๆ ต้องยอมรับว่า อีเจ๋งจริงๆ ที่สามารถหุบขาแล้วเดินออกมาหน้าตาเฉย เรียกว่า โดนไป 3 อันไม่มีสะท้าน อย่างหนาทนทานขนาดนี้ มิน่าล่ะใครๆ ถึงเรียกหล่อนว่า “อี JIM เหล็ก”
       
        ทนทั้ง “หน้า” และ “ข้างล่าง” แบบนี้มิน่าล่ะ “คนลืมชื่อพ่อ” ถึงได้หลงนักหลงหนา สงสารก็แต่คุณป้าหน้ากะเทยนั่นสิ ไม่รู้ป่านนี้จะไปนั่งดรามาอยู่ที่ไหน โดนผัวสวมเขาไม่รู้กี่ราย จากเขาควายจนจะงอกเป็นเขากวางเรนเดียร์อยู่แล้ว ก็ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อยู่นั่นแหละ
        
        โอ๊ย...ฟังแล้วก็ปวดหัว คนโน้นก็จะเอาผัวคนอื่น คนนี้ก็ไม่ยอมปล่อยผัว ก็ไม่รู้จะแย่งอะไรกันนักกันหนา อยากจะรู้นักถ้าเป๋าไม่ตุงเป้าไม่ตึงจะมีใครหน้าไหนอ้าขาไหมเนี่ย
       
        ซ้อคนหนึ่งแหละที่ SAY NO ต่อให้มีเงินเป็นกระตั้ก หรือลีลาเด็ดสะเด่าขนาดไหน แต่ถ้าหน้ายังกะ “โดนรถสิบล้อทับ” แถมเต่าเหม็นยังกับส้วมแบบนี้ เก็บน้องสาวไว้ยัด “โอบี” ซะยังจะเพลินกว่า...
       
        ยอมเสียใจวันนี้มันยังไม่เท่าไหร่ ไอ้เรื่องร้องไห้มันขี้ปะติ๋ว แต่ถ้าติดเอดส์มาล่ะเมิงเอ๊ย! บอกได้คำเดียวว่า “ซวย

ซ้อเจ็ด แฉ กบ สุวนันท์ !

หลังจากที่มุดหัวอยู่ในรูมาเป็นเวลานาน เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาซ้อก็มีโอกาสได้ไปส่ายถุงกาแฟชูจั๊กกะแร้สนับสนุนให้ปราบพวกโกงชาติ บรรยากาศภายในงานช่างศักดิ์สิทธิ์ยิ่งใหญ่ดูแล้วขนหัวลุก ...แหะๆๆๆ ก็ไม่รู้ว่าคราวนี้จะได้หอบลูกหอบผัวไปอยู่ต่างประเทศอีกหรือเปล่าเนี่ย                 แต่ก็เอาเหอะประเดี๋ยวเลือกตั้งใหม่ ตูก็ค่อยกลับมาลอยนวลอีก พฤติกรรมหน้าด้านแบบนี้เหมือนใครเอ่ย...กิ๊วๆๆ                 อาทิตย์นี้ว่าจะลากไส้ “ซินาอ้า” เพื่อชาติอีกซักดอกสองดอก แต่พอหันไปเห็นหน้า “น้องอึ๊บๆ” จอมแอ๊บแบ๊วแล้วเปลี่ยนใจ คนอะไรไม่รู้หน้าไหว้หลังหลอกสร้างภาพสุดๆ พฤติกรรมแบบนี้นอกจากจะเป็นอันตรายต่อเยาวชนของชาติแล้ว ขืนปล่อยไว้นานๆ แม่สามีแสนดีอาจจะต้องกินยาตายวันละร้อยรอบไม่เหลือใครมาเลี้ยงหลานอีกต่อไป                  ในฐานะที่ซ้อเองเป็นทั้งแม่ และมีทั้งผัว บวกกับความหมั่นไส้เป็นการส่วนตัว(อิอิ) ขออนุญาตคุณแม่ช่วยแฉ ‘แม่ม’ เลยนะค้า....55555555555555                 ในบรรดานางฟ้านางสวรรค์ทั้งหลาย “น้องอึ๊บๆ” นี่จัดว่าสตรอเบอรี่แอ๊บแบ๊วเป็นที่สุด คนอะไรไม่รู้เกิดเป็นคนแต่พฤติกรรมเหมือนจิ้งจก อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ทำเป็นเด็กดีน่ารัก อยู่ต่อหน้าผู้ชายก็กลายร่างเป็นสาวคิขุปัญญาอ่อน อยู่ต่อหน้าแฟนคลับก็สวมบทนางฟ้า เล่นละครชีวิตตอแหลได้หลายบทบาท                 ส่วนละครในจออย่าได้ไปพูดถึงกี่ปีกี่ชาติก็ไม่พัฒนา ดีแต่ทำปากยื่นหรือไม่ก็ปากเบ้ไปวันๆ ที่ได้ดีทุกวันนี้ก็เพราะลิ้นยาวๆ ที่เลียได้เลียเอาเท่านั้นแหละ                  นิสัยส่วนตัวยิ่งไม่ต้องไปพูดถึง นางเอกร่วมค่ายต่างโดนฤทธิ์น้องอึ๊บๆ มาแล้วทั้งนั้น อยู่ในกองชอบทำตัวกร่างเพราะถือตัวว่าเป็นคนโปรดของคุณป้าหน้าม้า ไม่ว่าจะทำอะไรคุณป้าหน้าม้าก็จะคอยดัน รับหน้าที่แม่ยก ถ้าใครทำอะไรไม่พอใจแม่ก็จะสวมบทอีเมี้ยนปากหมาปากยื่นปากยาวไปฟ้องคุณป้าหน้าม้า มีครั้งหนึ่งเคยก่อวีรกรรมใส่ไฟ “พระเอกจอมเลื้อย” กับคุณป้าหน้าม้าว่าเล่นเลิฟซีนดุดันเกินไป...จนหนูไม่คุ้น ทำเอาพระเอกยโดนคุณป้าหน้าม้าด่าซะเสียหมา และปิดท้ายด้วยการสั่งแบนไม่ให้เล่นละครอีก         ..........         ถึงแม้หลังๆ คุณป้าหน้าม้าจะหมดอิทธิฤทธิ์แล้ว แต่น้องอึ๊บๆ ก็ยังกร่างไม่เลิก เนื่องจากได้ “แม่ยกคนใหม่” ตระกูลใหญ่ไม่แพ้คุณป้าหน้าม้า แถมยังใหญ่สูสีตระกูลว่าที่แม่ยาย แม่ยกรายนี้ติดใจกันมาตั้งแต่น้องอึ๊บๆ สวมบทชีวิตเด็กรันทนเมื่อสมัยเป็นสาว พอรู้ว่าแม่ยกคนนี้ใหญ่เอาการ น้องอึ๊บๆ ก็ปฏิบัติการเลียแผล่บๆ ชนิดลืมคุณป้าหน้าม้าซะสนิทใจ                  ก่อนหน้านี้เคยเข้านอกออกในไปตอแหลที่บ้าน “หนุ่มเต่าตุ่น” แฟนสุดที่เลิฟ เพราะคุณป้าหน้าม้าสนิทสนมกับ “แม่ผัว” แต่พอคุณป้าหน้าม้าหมดบารมี คุณน้องอึ๊บๆ ก็สะบัดก้นย้วยๆ หายจ้อยไม่ไปย่างกรายหาแม่ผัวอีกเลย เชื่อแต่แม่ยกคนใหม่ ที่แย่ก็คือ คุณแม่ยกหน้าใหม่นี้เคยโทรไปวีนว่าที่คุณแม่สะใภ้ฐานกีดกันเสียด้วย...                 คุณแม่ก็เลยหมั่นไส้ออกมาดับเครื่องชนตู้ม...ตายคาสี่แยกอย่างที่เห็น                  ไอ้เรื่องนิสัยทรามจอมเชิดน่ะเรื่องหนึ่ง แต่ไอ้ที่แม่สะใภ้รับไม่ได้สุดๆ เห็นจะเป็นเรื่องที่น้องอึ๊บๆ เคยสร้างตำนานอีตัวเด็ก ขนเพิ่งจะขึ้น ประจำเดือนเพิ่งจะไหล น้องอึ๊บๆ ก็ไปนอนให้ “เสี่ยสมองใส” เปิดซิงตั้งแต่อายุ 14 ได้ค่าเปิบพรหมจรรย์เป็นรถบีเอ็มหนึ่งคัน ทำเอาเมียเสี่ยสมองใสมองตาเขียว แต่จนแล้วจนรอดก็ทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายก็เลยต้องปลงคิดว่า ได้ของแล้วเดี๋ยวน้องอึ๊บๆ คงจะเลิกจากคุณผัวตามปรกติของนางบำเรอ                  (อ้อ...ชื่อ น้องอึ๊บๆ ก็ได้มาเพราะ กิจกรรมของน้องเขาช่วงนี้ที่ อึ๊บ อึ๊บ อึ๊บ อึ๊บ อึ๊บ จนเป็นอาชีพนะคะ)                  แต่น้องอึ๊บๆ กลับติดใจในเงินทองที่หากันมาง่ายๆ อีก็เลย สำแดงความเขี้ยวออกมาไม่หยุด วันหลังอยากเปลี่ยนแม็กใหม่ก็วิ่งมาถกกระโปรงรอ กว่าจะได้ของแต่งไปครบชุดก็ล่อซะช่วงล่างแทบจะสึก                 เรื่องนี้แม่ผัวรู้ดีอยู่เต็มอก เพราะเป็นเพื่อนสนิทกับเมียเสี่ยสมองใส ตลอดระยะเวลาที่น้องอึ๊บๆ สวมบทเมียน้อยเอาผัวเค้าไปกก เมียเสี่ยก็จะมาเล่าให้แม่ผัวฟังตลอด วันเวลาผ่านไปเป็นสิบปี ใครจะไปคิดว่าอดีตอีตัวเด็กจะกลายร่างเป็นลูกสะใภ้                 เจอฝันที่เป็นจริงเข้าแบบนี้ ถ้าคุณแม่เธอรับได้ก็ควรจะหาผ้าเหลืองมาห่มแล้วล่ะ(ว่ะ)         ..........         เพราะฉะนั้นพอเห็นหน้าน้องอึ๊บๆ ที่ไร พฤติกรรมฉาวโฉ่ในอดีตมันก็ตามมาหลอกหลอนทุกที นึกถึงสมัยก่อนที่ไปจิบชายามบ่ายกันแถวๆ สนามกอล์ฟ ก็จะเห็นน้องอึ๊บๆ มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่บนรถกอล์ฟกับเสี่ยสมองใส คอยทำหน้าที่ปรนนิบัติพัดวีกันสุดฤทธิ์                 ไอ้เรื่องเมียน้อยเอาใจผัวมันก็ดูเป็นเรื่องอุบาทว์ธรรมดาไม่น่ามีอะไรทุเรศไปกว่านี้แล้ว แต่ไอ้ที่แม่ผัวจำติดตาอย่างที่สุดเห็นจะเป็นเรื่องที่เสี่ยสมองใสแกติดบุหรี่ และสถานที่ซึ่งเสี่ยแกฝากบุหรี่เอาไว้ระหว่างการตีกอล์ฟก็คือใน “ยกทรง” ของน้องอึ๊บๆ นั่นเอง                 ที่สำคัญบุหรี่ของเสี่ยนั้นจะให้ใครมาหยิบก็ไม่ได้ อีต้องหยิบเอง ล้วงเอง ควักเอง พออยากเมื่อไหร่ แกก็ล้วงลงไปในหน้าอกของน้องหนู หยำๆ พักหนึ่งแล้วค่อยคีบออกมา 1 ตัว                 ลองนึกภาพตามไปดูซิค้า...ว่าเป็นลีลาการสูบบุหรี่ที่ชวนเสียวขนาดไหน?                 ไอ้ที่อุบาทว์กว่านั้นก็คือ เสี่ยแกดูดบุหรี่ถี่มั่กๆ ดูดได้ 3 ปื้ดก็โยนทิ้ง กว่าจะตีครบ 18 หลุมน้องอึ๊บๆ ก็โดนล้วงโดนขยำจนแทบจะระทวยคาหลุมกอล์ฟ... ยังดีนา ที่กอล์ฟมันมีแค่ 18 หลุม เพราะถ้าขืนมีหลุมมากกว่านี้ มีหวังน้องอึ๊บๆ คงได้รูดไม้กอล์ฟคาสนามแน่                 เหตุนี้ก๊วนกอล์ฟของเสี่ยและน้องอึ๊บๆ ถึงเป็นก๊วนที่ขึ้นชื่อลือชาในบรรดานักธุรกิจด้วยกัน แล้วก็ดูเหมือนหนูอึ๊บๆ จะไม่ได้อายเลยกับพฤติกรรมชวนเป็นมะเร็งดังกล่าว เพราะพอรู้ว่าวันไหนจะได้ออกรอบ อีก็จะรีบดันทรงมารอ “หยำ” สุดชีวิต เลยกลายเป็นโชว์ไม่มีชาร์จให้เพื่อนๆ ได้ร่วมกระชุ่มกระชวยกันตลอด                 เรื่องล้วงนมน้องอึ๊บๆเพื่อดูดบุหรี่เนี่ย เป็นเรื่องเดียวที่เมียเสี่ยสมองใสรับได้ เพราะมั่นใจว่าผัวดูดบุหรี่แบบนี้ไม่ต้องกลัวเป็นมะเร็งตาย มีแต่น้องอึ๊บๆ นั่นแหละที่จะเป็นมะเร็งเต้านมเพราะโดนขยำอกทุกหลุม.. 5555555555         ..........         นอกจากจะไปออกรอบให้เสี่ยอสังหาล้วงนมต่อหน้าแขกเหรื่ออยู่บ่อยๆ แล้ว น้องอึ๊บๆ ยังทำหน้าที่เมียน้อยอย่างสง่าผ่าเผย ไม่ว่าเสี่ยอสังหาจะไปไหน น้องอึ๊บๆ เป็นต้องติดสอยห้อยตามไปด้วยทุกแห่ง เสี่ยเหนื่อยหนูอึ๊บๆ ก็ยอมให้หนุนตักราวกับคนรักมานาน 2000 ปี น่าเสียดายที่ปาปารัซซี่เมืองไทยเกิดช้าไปหน่อย ไม่งั้นน้อง อึ๊บๆ น่าจะเป็นอันดับต้นของข่าวหน้าหนึ่งชนิดอีเถิกคูโบต้าต้องชิดซ้าย                 ตำนานรักระหว่างเสี่ยหัวใสกับน้องอึ๊บๆ เป็นที่ร่ำลือในวงการไฮโซสุดๆ เพราะใครๆ ก็รู้ว่าเสี่ยแกเปลี่ยนผู้หญิงบ่อย แต่ไม่มีใครอยู่ทนเท่าน้องอึ๊บๆ เพราะแกเป็น ‘โรคตัวหนอน’ ...จะสู้ก็ได้แค่ใจ จะทำอะไรก็ใช้ไม่ค่อยได้ จะมีก็แต่น้องอึ๊บๆ นี่แหละ ที่หลับหูหลับตายอมให้ตำๆๆๆ ทั้งๆ ที่ตำไม่เข้าก็ส่ายเอวให้บดไข่แทน                 เรื่องรู้ไปถึงหูระดับ “คนใหญ่” สุดๆ ในยุคนั้น ซึ่ง “บิ๊กจอมเบลอ” ที่ว่า แกเป็นเพื่อนของเสี่ยสมองใส ฟังเรื่องก็สงสารเลยสั่งสมุนไพรจากจีนมาให้เพื่อนลองฆ่าตัวหนอนซะ ผลก็คือคืนนั้นหนอนน้อยของเสี่ยดันกลายเป็นมังกือดุ ผงกหัววิ่งสู้ฟัดมันทั้งคืน ทำเอาน้องอึ๊บๆ ได้ขึ้นสวรรค์กะเค้าซักที เล่นเอาเสี่ยดีใจยังกับถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ไปที่ไหนก็เอาน้ำใจของบิ๊กจอมเบลอร์มาประกาศทั่วว่า ท่านเป็นคนรักเพื่อนแค่ไหน!!                 มีวันหนึ่งทั้งบิ๊กจอมเบลอร์กับเสี่ยสมองใสมางานร่วมกันพอดี ระหว่างชนแชมเปญได้ที่ เสี่ยสมองใสก็ขอบคุณบิ๊กจอมเบลอร์อีกรอบท่ามกลางนักข่าวอยู่กันเพียบ...ย้ำว่า นักข่าวอยู่กันเพียบ                 เสี่ยหัวร่อเอิ้กอ้ากบอกว่า                  “ยาท่านดีจิงๆ ค้าบ เมื่อคืนน้องอึ๊บๆ ร้องทั้งคืนเลย” 5555555555                 วงมาแตกเอา เมื่อนักข่าวหน้าใหม่คนหนึ่งมาร่วมวงด้วยความงงๆ ว่า เขาขำอะไร ด้วยความสงสัยแกก็เลยถามเสี่ยกันกลางวงว่า เสี่ยคะ..เมื่อคืนที่บ้านท่านฝนตกเหรอคะ อึ๊บๆ ถึงได้ร้องทั้งคืนแบบนั้น …แป่ว!!                 ท่าทางศึกคราวนี้จะยังคงอีกไกล เพราะ น้องอึ๊บๆ เองก็คงไม่ยอมละมือจากเจ้าเต่าตุ่นง่ายๆ                 ก็แหม...คนมันอยากเป็นไฮโซนี่หว่า                 ส่วนเจ้าเต่าตุ่นนั้นแม้จะดูเหมือนโง่ แต่ความจริงก็ไม่โง่ เพราะที่ผ่านมาได้เป็นแก๊งค์เสื้อสูทปล้นชาติได้ก็เพราะได้คะแนนความรักจากน้องอึ๊บๆ ขืนไม่เกาะไว้มีหวังร่วงแหง                 ความจริงไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ก็ทำใจเหอะคุณแม่ขา หยวนๆ ให้เขาแต่งกันไปเป็นการทำบุญครั้งสุดท้าย ตอนรดน้ำสังข์ก็คว่ำขันเสีย คิดซะว่าทำบุญให้น้องอึ๊บๆ ได้สมใจอยากซักที                 เกิดชาติหน้าจะได้ไม่ต้องเจอกันอีกไงคะ คุณแม่!!

กฏและข้อห้าม Adsense

ก่อนที่คุณจะทำการสมัครเป็นสมาชิกกับ Google Adsense คุณต้องแน่ใจก่อนว่าเว็บไซต์ของคุณมีความสมบูรณ์และพร้อมแล้วสำหรับการทำ Adsense อย่างเพิ่งรีบด่วนสมัครโดยที่เว็บของคุณยังครึ่งๆกลางๆอยู่ เพราะว่าทาง Google นั้นค่อนข้างที่จะแคร์ในเรื่องคุณภาพของเว็บไซต์ที่สมัครเข้าไปเป็นสมาชิก เนื่องจากมีผลต่อหน้าตาและภาพพจน์ของ Google นั่นเองครับ

กฏและข้อห้ามส่วนใหญ่ก็จะเป็นในเรื่องของ การห้ามการคลิกโกงต่างๆ ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไรก็ตาม และการห้ามใช้ Google Adsense ในทางที่ไม่ดี หรือผิดศีลธรรมทั่วๆไป

ระวัง!!! จะโดนแบน หากทำสิ่งต่อไปนี้

• คลิกโฆษณาตัวเองหลายๆครั้ง จนเป็นที่น่าสงสัย
• เขียนโฆษณาเชิญชวนให้คนอื่นคลิกที่โฆษณาโดยตรง
• ใช้ซอฟต์แวร์ Pop Up
• ให้เว็บคุณไปโผล่ที่โฆษณา Pop Up ที่อื่นๆ
• ดัดแปลง Adsense Code ให้แตกต่างจากที่ Adsense กำหนดมาให้
• ทำการโฆษณาเกินจริง และใช้คำโฆษณาโอเวอร์เกินไป
• การนำเว็บไปฝากที่ระบบ Auto Surf
• สร้างเนื้อหาเบี่ยงเบนความสนใจระบบ Adsense เพื่อให้ได้โฆษณาที่มีราคาสูง

ในเว็บไซต์ของคุณจะ ต้องไม่มี สิ่งเหล่านี้

• Link ที่ไม่ทำงาน บกพร่อง คลิกแล้วไม่ไปไหน
• เว็บที่มีหน้าซ้ำกัน และใช้ Sub Domain
• Link ล่อลวงให้คลิก
• Link เกิน 100 Link
• มีเนื้อหาหรือข้อความ การโฆษณาเกินจริง
• มีข้อความเชิญชวนให้คลิกโฆษณา
• ใช้ Keywords ซ้ำๆมากจนเกินไป
• ไม่มีข้อความซ่อน (Hidden Text)
• มีเนื้อหาในทางที่ไม่ดี หรือผิดศีลธรรมทั่วไป

เว็บไซต์ที่มีเนื้อหาดังต่อไปนี้ ถือว่า ต้องห้าม!!!

• เว็บลามกอนาจาร เว็บโป๊ เว็บผิดศีลธรรม
• ความรุนแรง, การเหยียดสีผิว, หรือสนับสนุนการต่อต้านที่เป็นส่วนตัว กลุ่ม หรือองค์กร
• เว็บที่เกี่ยวกับการพนัน หรือให้บริการการพนันต่างๆ
• เว็บที่เกี่ยวกับยาเสพติด หรือเครื่องมือที่เกี่ยวกับยาเสพติดที่ผิดกฏหมาย
• เว็บหลอกลวง หรือที่มีเนื้อหาล่อลวง
• การขาย หรือโปรโมชั่นเกี่ยวกับอาวุธต่างๆ
• การขายแอลกอฮอล์ หรือสิ่งมึนเมาต่างๆ
• การขาย หรือส่งเสริมการขาย ใบสั่งยา

การโอนบัญชีสมาชิก บัญชีสมาชิก Adsense ที่คุณได้มา ทาง Google ไม่อนุญาติให้โอน และขายต่อ ไปให้เจ้าของเว็บไซต์อื่น เช่น เมื่อคุณขายเว็บของคุณ หรือมีการเปลี่ยนเจ้าของเว็บไซต์ คุณจะต้องยกเลิก Adsense ด้วย และเจ้าของเว็บใหม่ต้องสมัคร Google Adsense ใหม่เองครับ

การติด Code ที่ได้มาจาก Adsense

อันดับแรกให้คุณ Login เข้า Google AdSense ก่อนที่http://www.google.com/adsense

เมื่อ Login เข้า Google AdSense เป็นที่เรียบร้อยแล้วให้คลิกที่ AdSense Setup จะมี Ads ให้เลือก 3 หัวข้อใหญ่ ๆ คือ

• AdSense for content

การ นำโฆษณาที่มีเนื้อหาและเนื้อเรื่องที่มีความสอดคล้องกับเว็บไซต์ของคุณไปติด (Contextual Advertising) สำหรับ AdSense for content มีตัวเลือก 2 ตัวย่อย คือ

- Ad unit : โฆษณาที่มีทั้งแบบข้อความ และ แบบรูปภาพ โดยโฆษณานั้นจะมีเนื้อหาสอดคล้องกับเว็บไซต์ของคุณ และเราสามารถเลือกได้อีก 3 ประเภท คือ

• โฆษณาแบบตัวอักษรอย่างเดียว เช่น

• แบบรูปภาพ เช่น
  

• หรือทั้ง 2 แบบ (แนะนำให้เลือกประเภทโฆษณา ทั้ง 2 แบบ นะครับ)

- Link unit : โฆษณาที่มีลักษณะเหมือนลิงค์ โดยโฆษณานั้นจะมีเนื้อหาสอดคล้องกับเว็บไซต์ของคุณ เช่นกัน

เมื่อ เลือกหน่วยของโฆษณาได้แล้ว ให้คลิก Continue >> เพื่อทำขั้นตอนต่อไป คือ การเลือกรูปแบบ (Format)และการเลือกสีให้กับโฆษณาที่คุณจะนำมาลงในเว็บไซต์ของคุณเอง ซึ่งมีอยู่มากมายหลายรูปแบบและมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป คุณสามารถดูตัวอย่าง Format ได้ที่ Ads Format เมื่อ เลือกขนาดที่คุณต้องการได้แล้ว ให้ทำการเลือกสีในหัวข้อ Colors เพื่อทำการปรับแต่ง Border, Title, Background, Text และ URL ของโฆษณาตามที่คุณต้องการ และคุณสามารถเลือกที่หัวข้อ More Option ได้หากคุณต้องการที่จะกำหนดข้อมูลต่างๆมากขึ้น

หมายเหตุ หัวข้อ Alternate Ads or Colors คือ ทางเลือกอื่นที่จะนำมาโฆษณาหรือใช้สี หมายถึง เมื่อใดก็ตามที่ระบบของ Google ไม่สามารถหาโฆษณามาลงในบริเวณ Ads ได้ บริเวณนั้นจะขึ้นเป็นโฆษณาการกุศลแทนครับ

#การเลือกที่ Show public service Ads จะเป็นการเลือกโฆษณาอะไรก็ได้ ซึ่งอาจจะมีเนื้อหาที่ไม่ตรงกับเนื้อหาในเว็บไซต์ของคุณ
# การเลือกที่ Show non-Google ads from another URL จะเป็นการเลือกให้แสดงเว็บไซต์อื่นๆที่คุณมีอยู่หรือเว็บไซต์ที่คุณต้องการ แสดงแทนที่ โดยคุณแค่ใส่ชื่อเว็บไซต์ที่คุณต้องการให้แสดงแทนลงไป

#การเลือก Fill space with a solid color จะเป็นการเลือกให้บริเวณ Ads กลายเป็นสีพื้นไปเลย

เมื่อ คุณเลือกทุกอย่างที่ต้องการเรียบร้อยแล้ว ก็ให้คลิกที่ปุ่ม Continue >> เพื่อรับ Code จาก Adsense มาติด โดยการนำ copy Code ที่อยู่ในกรอบ Your AdSense code: มาติดลงในเว็บไซต์ของคุณได้เลยครับ

• AdSense for search

การ นำช่องค้นหา (Search Box) ไปติดไว้ที่เว็บไซต์ของคุณ เพื่อให้ผู้ใช้สามารถค้นหาเว็บไซต์ได้ทั่วโลก หรือจะค้นหาข้อมูลในเว็บไซต์ของคุณเท่านั้นก็ได้ และเช่นกัน คุณยังสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบของช่องค้นหาให้มีความเหมาะสมกับเว็บไซต์ของ คุณได้อย่างไม่ยาก คุณจะได้รายได้จากการคลิกเว็บไซต์ที่ อยู่ในตำแหน่งสปอนเซอร์ ของผลการค้นหาที่แสดงออกมาจากการค้นหา มีให้เราเลือก 2 แบบ คือ แบบค้นหาด้วย Google (Google Websearch) และแบบการค้นหาด้วย Google พร้อมกันภายในเว็บไซต์ของเรา (Google Websearch + Site Search) ซึ่งคุณสามารถค้นหาภายในเว็บไซต์ได้ถึง 3 เว็บไซต์เลยครับ โดยจะมีการแสดงรายชื่อเว็บไซต์ที่ต้องการให้คนเข้ามาค้นหา สามารถเลือกค้นหาได้โดยตรง

หมายเหตุ สำหรับ หัวข้อ Site language หรือภาษาหลักภายในเว็บของเรา ให้เลือกเป็นภาษา English , และหัวข้อ Your site encoding (ให้เราเลือกว่า เว็บเพจหรือเว็บไซต์ของเรานั้น ใช้รหัสแบบใด) ให้คุณเลือกเป็น Unicode (UTF-8) นะครับ

เมื่อคุณทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็ให้คลิกที่ปุ่ม Continue >>

ใน หัวข้อ Country or territory for Google domain ระบบจะสอบถามถึงที่อยู่ของโดเมนว่าสังกัดอยู่ที่ประเทศอะไร ให้คุณเลือกประเทศไทย (Thailand) ได้เลยครับ ส่วนหัวข้อ SafeSearch (English-only) หมายถึง การค้นหาด้วยภาษาอังกฤษเพียงอย่างเดียว ถ้าคุณใช้ให้คุณทำเครื่องหมายที่ Use SafeSearch เพื่อที่จะให้ระบบสามารถค้นหาข้อมูลอย่างปลอดภัย โดยไม่มีการค้นหาที่เกี่ยวข้องกับเรื่องทางเพศ สำหรับในหัวข้อ Custom channel เป็นการปรับแต่ง channel มีผลทำให้คุณสามารถเรียกดูรายงานจาก Adsense ได้สะดวกมากขึ้น คุณสามารถเลือก No Channel Selected ได้เลยครับ แล้วให้คลิกที่ปุ่ม Continue >> เพื่อรับ Code จาก Adsense มาติด โดยการ copy Code ที่อยู่ในกรอบ Your search box code: มาติดลงในเว็บไซต์ของคุณได้เลยครับ

• Referrals

การแนะนำ บริการต่าง ๆ ของ Google เมื่อมีคนใช้บริการ คุณก็จะมีรายได้จากการแนะนำสำหรับ Referrals มีตัวเลือก 4 ตัวย่อย คือ

- Google AdSense

• ค่าตอบแทน $5 หากมีผู้ที่สมัคร Google Adsense ผ่าน Referral ของคุณและได้ $5 ภายใน 180 วัน

• ค่าตอบแทน $250 หากภายใน 180 วันถ้าผู้ที่สมัคร Google Adsense ผ่าน Referral ของคุณสามารถทำได้ $100 โดยผู้ที่สมัครต่อจากคุณต้องกรอก PIN ก่อนคุณถึงจะได้รับค่าตอบแทน

• ค่าตอบแทน $2,000 หากคุณมี 25 คนที่สมัครต่อจากคุณภายในระยะเวลา 180 วัน ที่สามารถทำได้มากกว่า $100 คุณจะได้รับโบนัสเพิ่มทันที (โบนัสจะได้รับ 1 ครั้ง/ปี)

- Google AdWords

• ค่าตอบแทน $5 หากมีผู้ที่สนในลงโฆษณากับ Google Adwords ผ่าน Referred ของคุณและชำระค่าบริการ $5

• ค่าตอบแทน $40 หากผู้ที่ลงโฆษณากับ Google Adwords ใช้บริการโฆษณาและชำระค่าบริการ $100 ภายใน 90 วัน

• ค่าตอบแทน $600 หากมีผู้สมัครผ่านคุณ 25 คนที่ลงโฆษณากับ Google Adwords โดยผู้ที่โฆษณาใครก็ตามที่ชำระค่าบริการมากกว่า $100 ภายใน 90 วัน คุณจะได้รับโบนัสเพิ่มทันที (โบนัสจะได้รับ 1 ครั้ง/ปี)

- Firefox :

คุณจะได้ 1$ เมื่อมีคนดาวน์โหลด Firefox จากเว็บของคุณ แต่ผู้ดาวน์โหลดนั้น ๆ ต้องไม่เคยติดตั้ง Firefox มาก่อน

- Picasa :

คุณจะได้ 1$ เมื่อมีคนดาวน์โหลด Picasa จากเว็บของคุณ แต่ผู้ดาวน์โหลดนั้น ๆ ต้องไม่เคยติดตั้ง Picasa มาก่อน

เมื่อ คุณต้องการ Ads ตัวไหนไปติดที่เว็บของคุณก็ให้คลิกไปที่ Ads นั้น ๆ แล้วทำตามขั้นตอนที่ Google แนะนำ เมื่อได้ code ก็นำไปติดไว้ที่เว็บของคุณ แต่มีข้อแม้ว่าห้ามแก้ไข Code นั้น ๆ โดยด็ดขาด

ข้อกำหนดในการวาง Google AdSense

• Ad unit ไม่เกิน หน้าละ 3 จุด

• Link unit ไม่เกินหน้าละ 1 จุด

• Search Box ไม่เกินหน้าละ จุด

• Referrals ไม่เกินหน้าละ 4 จุด โดยห้ามซ้ำกัน

คุณสามารถนำ Code ไปติดไว้ที่เว็บใด ๆ ก็ได้ถ้าเป็นเว็บของคุณ มี 10 เว็บก็ติดได้ทั้ง 10 เว็บครับ

0 ความคิดเห็น

การจ่ายเงินและรับเงินจาก Google

การจ่ายเงินของ Google มีเงื่อนไขว่า เมื่อคุณทำยอดครบ 100 เหรียญในเดือนใด ทาง Google จะส่งเช็คมาภายใน 30 วัน นับจากเดือนที่คุณทำยอดครบ 100 เหรียญ แต่ถ้าก่อนหน้าที่มีการจ่ายเงิน หากทาง Google ได้ตรวจพบการกระทำผิดกฏระเบียบใดก็ตาม Google จะทำการระงับการจ่ายเงินให้กับคุณทันที

ขั้นตอนการรับเงิน

1. ตรวจ ที่อยู่ของคุณให้เรียบร้อยก่อน เพราะทางบริษัท Google จะส่งเงินมาตามที่อยู่ที่คุณให้ไว้กับทาง Google เท่านั้น โดยคุณต้องเข้าไปตรวจดูข้อมูลที่หน้า MY Account >> Payee Information
2. กรอกรายละเอียดเกี่ยวกับ การเสียภาษี ให้เรียบร้อยก่อน คนไทยให้เลือกเป็น Foreign publisher with no U.S. Activities ซึ่งมีขั้นตอนดังนี้ครับ Log In >> Tax Information >> คลิกที่ use this wizard to fine the correct form >> ตอบคำถาม : Are you a U.S. person ให้ตอบ " NO " >> ตอบคำถาม Do you have U.S. Activities reated to you participation in Adsense? ให้ตอบ "NO" เช่นกัน (certity no U.S. Activities) แล้วคลิก Continue >> ใส่ชื่อคุณแทนลายเซ็นต์ >> คลิกที่ Submit Information
3. เลือกวิธีการรับเงินเป็นเช็ค โดยเข้าไปเลือกที่ My Account ในส่วนของ Payment Detailsให้คลิก ที่ Edit แล้วเลือกวิธีการรับเช็ค ซึ่งมีอยู่ 2 วิธี ได้แก่ - Check standard Delivery (คุณไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายและใช้เวลา 2-3 สัปดาห์) - Check Secured Express Delivery ($24.00 Processing Fee) เสียค่าธรรมเนียม 24 เหรียญ ใช้เวลา 1 สัปดาห์

คุณสามารถเลือกรับเงินได้ทั้งสกุล ดอลล่าร์ และเงินบาทไทยครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม

การใช้ PIN คุณจะได้รับ PIN (เลขยืนยันการรับเงินส่วนตัว) จาก Google ก่อนวันที่ 15 ของเดือนที่คุณจะได้รับเงินจาก Google เพื่อเป็นการยืนยันตัวคุณเอง เช่น ถ้าคุณทำยอดได้ 50 เหรียญ ในเดือนเมษายน คุณจะต้องใส่หมายเลข PIN ก่อนวันที่ 15 พฤษภาคม เพื่อที่คุณจะได้รับเงินได้ทันตามรอบการจ่ายเงินของ Google ไม่งั้นคุณจะต้องรอไปอีก 1 เดือน หลังจากที่คุณทำยอดได้ครบ 100 เหรียญ ประมาณ 2-3 สัปดาห์ ทาง Google จะส่งจดหมายที่มีหมายเลข PIN มาให้คุณ ตามที่อยู่ที่ Google มี เมื่อคุณได้รับหมายเลข PIN แล้ว ให้คุณทำตามขั้นตอน ดังนี้ Log In >> My Account >> PaymentHistory >> คลิกที่ "Please Enter your PIN" >> ใส่หมายเลข PIN ทั้ง 6 หลักที่ได้ลงไป (ถ้าใส่ผิดเกิน 3 ครั้ง จะถูกลบบัญชีทันที)

เงื่อนไขการใช้ PIN เมื่อคุณทำยอดเงินครบ 50 เหรียญ ในครั้งแรก (ครั้งเดียวเท่านั้น) คุณจะได้รับหมายเลข PIN เพื่อนำมาใช้ในการยืนยันการมีตัวตนของคุณว่ายังมีชีวิตอยู่จริง โดยทาง Google จะส่งมาให้กับคุณทางจดหมายครับ คุณจะต้องทำการใส่หมายเลข PIN ภายใน 180 วัน นับจากวันที่ได้รับจดหมายจาก Google ถ้าหลังจาก 180 วันไปแล้ว คุณยังไม่ได้ใส่หมายเลข PIN เข้าไป บัญชี Google Adsense ของคุณจะถูกปิดและไม่มีสิทธิในการรับเงินครับ การส่งหมายเลข PIN ใช้เวลาประมาณ 3-4 สัปดาห์ คุณสามารถขอหมายเลข PIN ใหม่ได้หลังจาก 3 สัปดาห์ผ่านไป หลังจากวันที่คุณทำยอดเงินครบ 50 เหรียญ ตามขั้นตอนต่อไปนี้ครับ Log In >> My Account >> Payment History >> คลิกที่ "Please enter your PIN link" >> คลิกที่ "Request a new PIN"

รายงาน Adsense ดูอย่างไร

เมื่อคุณ Log in เข้าสู่บัญชี Adsense ของคุณแล้ว คุณจะเห็นว่า ในหน้าบัญชี Adsense จะมีหัวข้อต่างๆ 3 หัวข้อ ได้แก่

1. หัวข้อ Reports

2. หัวข้อ Adsense Setup

3. หัวข้อ My Account

ซึ่งมีลักษณะหน้าตา ดังรูปภาพด้านล่างครับ

ในหัวข้อ Reports ยังมีหัวข้อย่อยลงไปอีก ได้แก่

• หัวข้อ Overview ซึ่งคุณสามารถดูรายละเอียดต่างๆว่า เว็บของคุณทำยอดเงินให้กับคุณเท่าไร โดยจะมีการแสดงข้อมูลรายละเอียดของรายได้ไว้ 3 ประเภท คือ รายได้จาก Ad for Content, รายได้จาก Adsense for Search และรายได้จากคนที่สมัคร Google Adsense ต่อจากคุณ (Referrals)
• หัวข้อ AdvancedReport จะแสดงรายได้ของคุณเป็นแบบรายวันเรียงกัน เพียงคุณเลือกช่วงเวลาที่ต้องการอยากจะเห็นการทำรายได้ และคลิกที่ปุ่ม Display Report

• หัวข้อ ReportManager เป็นการกำหนดให้ส่งรายงานรายได้ของคุณไปที่อีเมล์ของคุณ ทั้งที่เป็นแบบรายสัปดาห์และรายเดือน โดยคุณสามารถเข้าไปตั้งค่าวันที่ต่างๆได้ที่หัวข้อ Advanced Report และคลิกที่ Display Report แล้ว save as custom report ครับ
• หัวข้อ SiteDiagnotics มีหน้าที่แสดงเว็บของคุณ ซึ่งทาง Google ไม่สามารถเข้าไปเพื่อจัดโฆษณาให้เหมาะสมได้
  

ใน หัวข้อ Adsense Setup จะเป็นการติดตั้งและเลือกโฆษณาที่คุณต้องการในรูปแบบต่างๆ ซึ่งจะแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ Ad for Content, Ad for Search และ Referrals

ใน หัวข้อ My Account มีไว้เพื่อบอกข้อมูลส่วนตัวของคุณ ซึ่งสามารถแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงได้ หากคุณต้องการ ซึ่งในหัวข้อนี้ก็จะมีหัวข้อย่อยๆ อยู่ด้วย คือ หัวข้อ Payment History ซึ่งแสดงข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติการจ่ายเงินที่ผ่านๆมา ที่ Google ได้ทำการจ่ายให้กับคุณ, หัวข้อ Account Settings และหัวข้อ Tax Information (รายละเอียดอ่านได้ที่หน้า การจ่ายเงินและรับเงินจาก Google ครับ)

รู้จักกับ Google Adsense

หลังจากที่คุณเป็นสมาชิกของ Google Adsense แล้ว คุณจะได้รับโฆษณาที่ได้มาจากระบบของ Adsense คุณจะต้องนำโฆษณาไปวางไว้ที่เว็บไซต์ของคุณ ดังภาพข้างล่าง ซึ่งโฆษณาที่เห็นจะมีหลายรูปแบบแล้วแต่คุณจะเลือกใช้ครับ

คุณ สามารถนำโฆษณาไปวางไว้ที่ส่วนใดของเว็บเพจของคุณก็ได้ สูงสุด 3 แห่งต่อ 1 แบบ แต่ไม่จำกัดจำนวนหน้าของเว็บเพจหรือเว็บไซต์ โดยคุณสามารถเลือกขนาดและสีสันของโฆษณาให้แตกต่างกันได้ เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในการทำงานของโฆษณาบนเว็บเพจคุณให้มากที่สุด

ทำความรู้จักกับ Adsense Products

Adsense Products คือ โฆษณาชนิดต่างๆของ Adsense ซึ่งมีหลากหลายรูปแบบให้เลือกใช้ มีทั้งหมด 3 ชนิด ได้แก่

1. Ad for Content เป็นโฆษณาประเภทที่เห็นจากด้านบนตั้งแต่ รูปแบบที่ 1 ถึง รูปแบบที่ 4 เป็นโฆษณาที่เป็นตัวทำเงินหลักให้กับผู้ใช้ Adsense เลยทีเดียว โดยคุณสามารถเปลี่ยนรูปแบบและสีสันของโฆษณาได้อย่างเต็มที่ครับ

ตัวอย่างโฆษณาในรูปแบบต่างๆ

แบบที่ 1

แบบที่ 2

แบบที่ 3

แบบที่ 4

2. Ad for Search เป็นโฆษณาประเภทกล่องค้นหา (Search Box) มีหน้าตาเหมือนกล่องค้นหาตาม Search Engines ทั่วๆไป

3. Referrals โฆษณาประเภทแบนเนอร์ มีให้เลือกและใช้ประโยชน์ ดังนี้

• หา คนสมัคร Google Adsense ต่อจากคุณ คุณจะได้ค่าตอบแทน 100 เหรียญ เมื่อคนที่สมัครต่อจากคุณทำเงินได้ครบ 100 เหรียญค่าตอบแทน $5 หากมีผู้ที่สมัคร Google Adsense ผ่าน Referral ของคุณและได้ $5 ภายใน 180 วัน
• ค่าตอบแทน $250 หากภายใน 180 วันถ้าผู้ที่สมัคร Google Adsense ผ่าน Referral ของคุณสามารถทำได้ $100 โดยผู้ที่สมัครต่อจากคุณต้องกรอก PIN ก่อนคุณถึงจะได้รับค่าตอบแทน
• ค่า ตอบแทน $2,000 หากคุณมี 25 คนที่สมัครต่อจากคุณภายในระยะเวลา 180 วัน ที่สามารถทำได้มากกว่า $100 คุณจะได้รับโบนัสเพิ่มทันที (โบนัสจะได้รับ 1 ครั้ง/ปี)

• หาคนสมัคร Adwords แบบนี้จะได้เงินเป็นเปอร์เซ็นต์
• ค่าตอบแทน $5 หากมีผู้ที่สนในลงโฆษณากับ Google Adwords ผ่าน Referred ของคุณและชำระค่าบริการ $5
• ค่าตอบแทน $40 หากผู้ที่ลงโฆษณากับ Google Adwords ใช้บริการโฆษณาและชำระค่าบริการ $100 ภายใน 90 วัน
• ค่า ตอบแทน $600 หากมีผู้สมัครผ่านคุณ 25 คนที่ลงโฆษณากับ Google Adwords โดยผู้ที่โฆษณาใครก็ตามที่ชำระค่าบริการมากกว่า $100 ภายใน 90 วัน คุณจะได้รับโบนัสเพิ่มทันที (โบนัสจะได้รับ 1 ครั้ง/ปี)

• แบนเนอร์โหลดซอฟต์แวร์เล่นเน็ต Mozillar FireFox แต่ผู้ดาวน์โหลดนั้น ๆ ต้องไม่เคยติดตั้ง Firefox มาก่อน







• แบน เนอร์โหลดซอฟต์แวร์จัดการรูปภาพ Picasa คุณจะได้ 1 เหรียญในทุกๆครั้งที่มีคนโหลดซอฟต์แวร์ไปใช้งานครับ โดยผู้ดาวน์โหลดนั้น ๆ ต้องไม่เคยติดตั้ง Picasa มาก่อน

สมัคร Google Adsense

ในการสมัคร Google Adsense คุณจะต้องใช้เนื้อหาที่เป็นภาษาอังกฤษสมัคร (หรือภาษาอื่นๆที่ Google รองรับเท่านั้น) เพราะว่าทาง Google Adsense ยังไม่รองรับภาษาไทย แต่อีกไม่นานนี้ จะรับเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาที่เป็นภาษาไทยด้วย (ให้ทำเว็บที่มีเนื้อหาเป็นภาษาอังกฤษสมัครเข้าไปก่อนครับ)

วิธีการสมัคร Google Adsense

1. เริ่มจากเข้าไปที่ http://www.google.com/adsense


2. ให้คลิกที่ Sign up now

3. แล้วกรอกข้อมูลต่าง ๆ ตามที่ Google กำหนดดังนี้

Website URL: [?] ใส่ชื่อเว็บของคุณ ตัวอย่างเช่น www.blogger.com

Website language: เลือกภาษา ให้คุณเลือกเป็น English ครับ

Account type: [?] เลือกประเภทของเว็บคุณ ว่าเป็นเว็บส่วนตัว หรือเว็บเกี่ยวกับธุรกิจ

Country or territory: เลือกประเทศ ในที่นี้เลือกประเทศไทยครับ

Payee name (full name): ใส่ชื่อผู้รับเงิน**

หมายเหตุ คุณไม่สามารถเปลี่ยนชื่อผู้รับเงิน และประเทศได้ หลังจากที่คุณสมัคร ให้ดูดี ๆ ว่ากรอกถูกต้องหรือไม่

Address line 1: , Address line 2 (optional): ใส่ที่อยู่

City: แขวง/ตำบล

State, province or region: จังหวัด

Zip or postal code: รหัสไปรณีย์

Phone: เบอร์โทรศัพท์ เช่น 02-25115512 ก็ให้กรอก 662-5115512 หรือ 081-1234576 ก็เป็น 6681-1234576

Fax (optional): เบอร์ Fax

Email preference: ให้ติ๊กเครื่องหมายถูกครับ (อันนี้ Google จะส่งข้อมูลข่าวสาร รวมถึงทิปต่าง ๆ มาให้คุณครับ)

Product(s): [?] ให้ติ๊กเครื่องหมายถูกทั้ง 2 อันเลยครับ ทั้ง AdSense for Content และ AdSense for Search Policies ให้ติ๊กเครื่องหมายถูกทั้งหมดเลยครับ อันนี้เป็นข้อตกลงของ Google เช่น จะไม่คลิกโฆษณาบนเว็บของตัวเอง หรือให้คนอื่นคลิก ,ไม่โฆษณาในเว็บที่ไม่เหมาะสม เว็บลามกอนาจาร เป็นต้น

Email address: ใส่อีเมล์ของคุณ

Password: ใส่รหัสผ่าน (7 ตัว หรือมากกว่านั้น)

Re-enter password: ใส่ รหัสผ่าน ซ้ำอีกครั้ง**

หมายเหตุ ข้อมูลของคุณต้องกรอกเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมดเมื่อกรอกรายละเอียดต่าง ๆ ครบแล้วให้คลิกที่ Submit Informationหลังจากนั้นให้คุณไปเช็คอีเมล์ที่ได้สมัครไว้ เพื่อยืนยัน

เมื่อยืนยันแล้วให้รอประมาณ 2-3 วัน เพื่อ Google ตรวจสอบข้อมูลของคุณ และจะส่งอีเมล์มาแจ้งว่าคุณสมัครผ่านหรือไม่

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย แสดงธรรมเรื่องนิมิต

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย แสดงธรรมเรื่องนิมิต
บทความนี้คงเป็นประโยชน์สำหรับผู้ที่กำลังฝึกสมาธิ และพบเจอกับนิมิตต่างๆอยู่ บางคนก็หลงใหลไปในนิมิตเมื่อพบนิมิตที่ดี บ้างก็กลัวนิมิตที่เกิดขึ้นไม่กล้าปฏิบัติต่อไปเมื่อพบนิมิตที่ไม่ดีหรือ นิมิตร้าย หรือบางคนอาจจะกำลังคิดแก้ไขเรื่องนี้อยู่ แต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร หลวงพ่อพุธ ฐานิโย ท่านได้แสดงธรรมเรื่องนิมิตนี้พอประเทืองความรู้สำหรับผู้เห็นนิมิตในขณะทำ สมาธิ

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย วัดป่าสาลวัน จังหวัดนครราชสีมา ได้เทศน์แสดงธรรมที่เกี่ยวข้องกับนิมิตในเทปเรื่อง “นิมิตและวิปัสสนา” เมื่อครั้งหลวงพ่อยังมีชีวิตอยู่

นักปฏิบัติบางท่านที่ติดนิมิตจนถอนตัวไม่ขึ้น หลับตาทำสมาธิก็ตกลงในวังวนแห่งภาพต่างๆที่ปรุงแต่งขึ้นในห้วงสมาธิจริงบ้าง ปลอมบ้าง แล้วแต่สภาพของสังขารปรุงแต่งหรือญาณกำเนิด ครูบาอาจารย์ฝ่ายวิปัสสนากรรมฐานจึงเตือนผู้ปฏิบัติชั้นหลังมาทุกยุคทุกสมัย ในเรื่องนิมิตและความสุขในสมาธิ

นักปฏิบัติธรรมบางท่านก็หลงใหลได้ปลื้มกับนิมิต หรือให้ความสำคัญกับผู้รู้เห็นนิมิตว่าเป็นผู้วิเศษเลิศเลอ ภาพในนิมิตที่ปรากฏและถูกต้องนั้นมีเพียงเล็กน้อย นอกนั้นเกิดจากสังขารปรุงแต่งเสียเป็นส่วนใหญ่ทั้งนิมิตที่ปรากฏขึ้นเองและ นิมิตที่กำหนด

จิตเมื่อเข้าสู่สมาธิอ่อนๆก็มีนิมิตจางๆแล้วค่อยๆชัดขึ้นเมื่อสมาธิสงบจน กระทั่งชัดที่สุด ทุกครั้งที่ปรากฏนิมิตต้องใช้ปัญญาอบรมจิตควบคู่กันไปด้วย ( เพราะนิมิตที่ปรากฏอยู่ภายใต้กฎพระไตรลักษณ์ ) แล้วปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในนิมิต เพื่อพัฒนาการจิตในระดับต่อไป ก็จะออกมาในอีกหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นปิติในลักษณะต่างๆ รวมทั้งความรู้สึกหลากหลายของความสงบก็จะปรากฏขึ้นมาเป็นลำดับ ทั้งนี้ต้องใช้ไตรลักษณ์เป็นหัวข้อธรรมใหญ่ในการพิจารณาองค์ประกอบของสมาธิ ทุกรูปแบบก็ว่าได้

เพราะฉะนั้นนักปฏิบัติทั้งหลายพึงสังวรระวังเกี่ยวกับเรื่องนิมิตต่างๆ ถ้าท่านภาวนาแล้วเกิดนิมิตต่างๆขึ้นมา สิ่งทั้งหลายเหล่านี้มักเกิดขึ้นเพราะอุปาทานที่ท่านคิดว่าอยากรู้อยากเห็น ระดับจิตที่สงบลงเป็นสมาธิในขั้นอุปจารสมาธินั้น ถ้าจิตมันปรุงแต่งอะไรขึ้นมาในขณะนั้นมันจะกลายเป็นตัวเป็นตนไปหมด เพราะสิ่งที่มองเห็นนั้นรู้สึกมองเห็นด้วยตาธรรมดา ตาท่านหลับอยู่แต่ท่านก็มองเห็นได้ ทำไมจึงมองเห็นได้ก็เพราะจิตท่านเป็นผู้ปรุงแต่งขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่าง อันนี้พึงสังวร


ในเมื่อเหตุการณ์ที่กล่าวนี้เกิดมาแล้วควรจะปฏิบัติต่อนิมิตทั้งหลายเหล่านี้อย่างไร
๑.ท่านอย่าไปเอะใจ อย่าไปตื่นในการที่ได้พบเห็น ให้ประคองจิตอยู่ในท่าทีที่สงบเป็นปกติ
๒.อย่าไปยึดว่าสิ่งนั้นเป็นจริง ถ้าจริงมันจะสงสัย





สมาธิอ่อนๆกระแสจิตส่งออกไปข้างนอกให้ประคองจิตให้เป็นสมาธิไว้นานๆ ภาพนิมิตนั้นจะอยู่ให้ท่านชม บางทีท่านอาจจะนึกว่าภาพนิมิตที่มองเห็นนั้นเป็นสิ่งที่สนุกเพลิดเพลิน สนุกยิ่งกว่าไปดูหนัง อันนี้แล้วแต่มันจะเป็นไปตามอำนาจกิเลสของใคร

แต่ถ้าผู้เห็นนิมิตนั้นเคยมีสมาธิดีมีปัญญาดีอาจจะจับเอานิมิตนั้นเป็น เครื่องรู้ของจิต เป็นเครื่องระลึกของสติพิจารณาเป็นกรรมฐานในแง่ของวิปัสสนาเลย กำหนดหมายว่านิมิตนี้ก็ไม่เที่ยง เกิดขึ้นแล้วก็มีการเปลี่ยนแปลงยักย้ายอยู่เสมอ ถ้าท่านสามารถกำหนดพิจารณาได้อย่างนี้ ท่านก็จะได้ความรู้ในแง่วิปัสสนา

เรื่องนิมิตต่างๆนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายโดยถ่ายเดียว เป็นสิ่งที่ให้ทั้งคุณเป็นสิ่งที่ให้ทั้งโทษ ถ้าผู้ปฏิบัติกำหนดหมายเอานิมิตเป็นเครื่องรู้ของจิต เป็นเครื่องระลึกของสติ เป็นอารมณ์ที่จะน้อมนึกพิจารณาวิปัสสนากรรมฐานหรือสมถะกรรมฐานก็แล้วแต่ ย่อมได้ประโยชน์สำหรับผู้มีสติปัญญา สามารถรู้เท่าทันนิมิตนั้นๆ

แต่ถ้าผู้หลงว่าเป็นจริงเป็นจัง จิตอาจจะไปติดนิมิตนั้นๆชอบอกชอบใจในนิมิตนั้นๆ บางทีก็จะไปเที่ยวกับนิมิตนั้น ฝากเอาไว้ให้นักปฏิบัติได้โปรดพิจารณาเอาเอง เพราะสิ่งเหล่านี้มันจะเป็นทางผ่านของผู้บำเพ็ญจิต แต่ถ้าจะเปรียบเทียบกับนิมิตต่างๆ ซึ่งเกิดจากการพิจารณากรรมฐาน โดยยกเอากายของเราเป็นเครื่องรู้ของจิต เป็นเครื่องระลึกของสติ จะน้อมนึกไปในแง่ไม่สวยงามก็ตาม จะน้อมนึกไปว่ากายเป็นธาตุ ๔ ดิน น้ำ ลม ไฟ ก็ตาม

ในเมื่อจิตสงบลงแล้ว ยิ่งเห็นจริงในอสุภกรรมฐานหรือในธาตุกรรมฐาน จนมองเห็นอสุภกรรมฐานว่าร่างกายนี้เป็นของสกปรก เป็นสิ่งปฏิกูลเน่าเปื่อย น่าเกลียดผุพังสลายตัวไปจนไม่มีอะไรเหลือ ยังเหลือแต่สภาพจิตที่ยังสงบนิ่ง ใส บริสุทธิ์ สะอาด สิ่งที่รู้เห็นทั้งหลายหายหมดไปแล้ว ยังเหลือแต่จิตดวงเดียวล้วนๆ

แต่เมื่อจิตถอนออกมาจากความเป็นสภาพเช่นนั้นแล้ว มาสู่ปกติธรรมดาร่างกายที่มองเห็นว่าสาบสูญหายไปนั้นก็ยังปรากฏอยู่ จะปรากฏว่าสูญหายไปหรือปฏิกูลเฉพาะในขณะที่อยู่ในสมาธิเท่านั้น เพราะฉะนั้นสิ่งที่รู้เห็นอันนี้เป็นเพียงนิมิต ซึ่งหลักของการปฏิบัติสมถะกรรมฐาน เมื่อจิตเพ่งจดจ่ออยู่ในสิ่งที่รู้แน่วแน่ นิมิตย่อมเกิดขึ้น




อันดับแรกเรียกว่า “อุคคหนิมิต” ในอันดับต่อไปเรียกว่า “ปฏิภาคนิมิต” อุคคหนิมิตจิตจดจ่อรู้ในสิ่งๆเดียวอย่างแน่วแน่ไม่มีการเปลี่ยนแปลง นิมิตนั้นก็อยู่ในสภาพปกติ จิตก็อยู่ในสภาพปกติ แต่รู้เห็นกันอย่างติดหูติดตา หลับตาก็เห็น ลืมตาก็เห็น อันนี้เรียกว่า “อุคคหนิมิต”

ทีนี้ถ้าหากว่าจิตสามารถปฏิวัติความเปลี่ยนแปลงของนิมิต ให้มีอันเป็นไปต่างๆขยายให้ใหญ่โตขึ้นหรือย่อให้เล็กลง หรือถึงขนาดสลายตัวไปไม่มีอะไรเหลือ จิตก็ก้าวขึ้นสู่ภูมิของ “ปฏิภาคนิมิต”

ถ้าหากว่านิมิตมีการเปลี่ยนแปลงยักย้ายอยู่อย่างนั้น ถ้าจิตสำคัญมั่นหมายในการเปลี่ยนแปลงของนิมิต โดยกำหนดอนิจจสัญญา คือความจำหมายว่าไม่เที่ยง เข้ามาแทรกความรู้เห็นในขณะนั้นโดยอัตโนมัติ จิตของท่านจะกลายเป็นการเดินภูมิวิปัสสนากรรมฐาน และนิมิตที่ปรากฏนั้นก็ปรากฏในขณะที่อยู่ในสมาธิเท่านั้น

ในขั้นนี้เรื่องราวหรือนิมิตอะไรที่พึงเกิดขึ้นภายในจิตของผู้ปฏิบัติอยู่ก็ ตาม ให้สังวรระวังรักษาความรู้สึกนึกคิดเอาไว้ว่า สิ่งนี้คือจิตของเราปรุงแต่งขึ้นในขณะที่จิตของเรามีสมาธิ เอาความรู้สึกอันนี้มาสกัดกั้นเอาไว้ก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้จิตของเราหลงหรือรู้ผิด นี่คือหลักการปฏิบัติที่เราพึงสังวรระวัง

นั้นเป็นคำสอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อพุธ ฐานิโย แห่งวัดป่าสาลวัน ที่ผู้พิมพ์ได้ย่นย่อใจความจากหนังสือที่เขาเขียนถอดมาจากเทปของหลวงพ่อพุธ ฐานิโย มาให้ได้อ่านกันพอเข้าใจ และขอยกเรื่องที่หลวงพ่อพุธตอบปัญหาคำถามเรื่องนิมิตที่พระบาทสมเด็จพระเจ้า อยู่หัวฯทรงถามหลวงพ่อมาให้ได้อ่านเพิ่มความเข้าใจในเรื่องนิมิตอีกหน่อย




ประมาณ พ.ศ. ๒๕๒๕ หลวงพ่อพุธเดินทางจากวัดป่าสาลวัน เพื่อไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯและสมเด็จพระนางเจ้าฯที่ พระราชวังไกลกังวล ท่านมีรับสั่งนิมนต์หลวงพ่อพุธไปแสดงธรรมโดยเฉพาะ

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ : นิมิตมีหลายอย่างบางอย่างแสดงให้เห็นเป็นตัวอย่าง อย่างหนึ่งและอีกอย่างหนึ่งก็ให้เห็นเหมือนฝัน และอีกอย่างหนึ่งก็แสดงให้เห็นเหมือนทิพย์ เป็นนิมิตความหมาย ขอท่านอาจารย์ได้อธิบายให้ฟัง

หลวงพ่อพุธ : นิมิตก็มีความหมายตรงตัวอยู่แล้วว่าเป็นเครื่องรู้ของจิต นิมิตจะเกิดขึ้นได้ในจิตสมาธิ เช่นผู้ภาวนาพุทโธ พุทโธ พุทโธ เมื่อจิตมีอาการเคลิ้มๆลงไปจิตสงบสว่าง กระแสจิตส่งออกไปข้างนอก แล้วก็เกิดขึ้นมาในลักษณะต่างๆเช่น ภาพคน ภูตผี ปีศาจ เทวดา

และอีกอย่างหนึ่งในการพิจารณาอสุภกรรมฐานหรือธาตุกรรมฐาน ในขั้นต้นผู้ปฏิบัติอาศัยการน้อมนึกพิจารณาน้อมไปสู่การเป็นอสุภกรรมฐาน ความไม่สวยไม่งามน่าเกลียดโสโครกของร่างกาย น้อมไปสู่ความเป็นธาตุ ๔ ดิน น้ำ ลม ไฟ คือเป็นองค์ประชุมของธาตุ๔ด้วย

ความตั้งใจก็ดีเมื่อจิตสงบตั้งมั่นเป็นสมาธิแล้ว จิตอยู่ในระดับอุปจารสมาธิก็จะเกิดนิมิตภายนอกขึ้นมา เมื่อผู้ปฏิบัติพิจารณาดูนิมิตภายนอกกาย นิมิตภายนอกกายจะย้อนกลับเข้ามาภายใน หมายถึงจิตนั้นน้อมเข้ามาภายในกาย ในขณะที่จิตรู้อยู่ภายในตัวนั้น จิตจะมีลักษณะตั้งอยู่ระหว่างกลางของกาย แล้วจิตจะไปรู้อยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งภายในกาย

เมื่อจิตมองดูสิ่งที่รู้เห็นอยู่ภายในกายนั้น จิตจะพิจารณากายต่อไปจนกระทั่งจิตละเอียดลงไปจนถึงขั้นอัปปนาสมาธิ เมื่อจิตถึงขั้นอัปปนาสมาธิแล้ว จิตจะมีลักษณะคล้ายๆกับถอนตัวออกจากร่างกายแล้วจิตจะมาลอยเด่นอยู่ แล้วจิตจะย้อนกลับไปมองดูกายเดิม

ในเมื่อจิตย้อนกลับไปมองดูกายเดิม จิตก็มองเห็นกายในลักษณะที่นั่งหรือนอนอยู่ก็ตาม แล้วกายนั้นจะแสดงอาการขึ้นอืด เน่าเปื่อย ผุพัง สลายไป ในที่สุดก็ยังเหลือแต่โครงกระดูก ก็หลุดออกไปเป็นชิ้นๆ และแตกหักเป็นท่อนน้อยท่อนใหญ่ ในที่สุดกระดูกก็หลุดละเอียดลงไปและหายไปในที่สุด

อันนี้เป็นนิมิตซึ่งเกิดขึ้นในจิตโดยปราศจากสัญญาใดๆที่น้อมนึก นิมิตอันนี้เรียกว่าอุคคหนิมิต ในขณะที่จิตมองเห็นนั้น จิตยังไม่บอกว่าเป็นอะไรเรียกว่าอะไร คือเมื่อกายที่จิตมองเห็นนั้นมีอาการต่างๆผิดแปลก เช่นขึ้นอืด เน่าเปื่อย ผุพังลงไปดังที่ได้บรรยายมานั้น อันนี้จิตอยู่ในขั้นปฏิภาคนิมิต เป็นอุบายฝึกฝนอบรมจิตในขั้นสมถะ




เมื่อจิตมองดูนิมิตนั้นนิมิตนั้นอาจจะหายไป เมื่อนิมิตนั้นหายไป ก็ยังเหลือแต่สภาวะจิต ผู้รู้ นิ่ง สดใส สว่างชั่วขณะหนึ่ง ก็จะเกิดภูมิรู้ขึ้นภายในจิต คือมีแต่เกิดขึ้น ดับไป อยู่ภายในจิต จิตของผู้ปฏิบัติก็จะจดจ้องมองดูจิตที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ โดยปราศจากเจตนาสัญญาใดๆทั้งนั้น

สิ่งที่มองเห็นนั้นเรียกว่าอะไรเรียกไม่ถูก ไม่มีความหมายในสมมติบัญญัติที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ในธัมมจักกัปวัตนสูตร สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งนั้นทั้งหมดมีความดับเป็นธรรมดา
สิ่งใดสิ่งหนึ่งในที่นี้หมายถึงอะไร จะเรียกชื่อตามสมมติบัญญัติไม่ถูก พระพุทธเจ้าตรัสว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่ง อันนี้เป็นความรู้ของจิตที่เกิดขึ้นในการปฏิบัติธรรมขั้นสูง

ถ้าหากว่าจิตมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นดับไป เกิดขึ้นดับไปแล้วก็ถอนออกมาจากสภาวะรู้อย่างนั้นจิตของผู้ปฏิบัติดีในขั้น นี้ก็เรียกว่าจิตอยู่ในขั้นสมถะกรรมฐาน
แต่ถ้าหากสิ่งที่จิตมองดูนั้นเกิดอนิจสัญญาความสำคัญมั่นหมายว่า สิ่งที่รู้เห็นนั้นเป็นของไม่เที่ยงแล้วก็เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา จิตของผู้ปฏิบัติก็จะวิ่งเข้าสู่ภูมิวิปัสสนา

ในขณะที่จิตรู้อย่างนั้น ไม่มีอะไรปรากฏ คือมีแต่จิตผู้รู้นิ่งเด่นอยู่ และสิ่งที่ผู้รู้ก็ปรากฏอยู่ คือจิตกับความรู้ที่เกิดขึ้นภายในจิต และมีสติตามรู้จิตคือสิ่งรู้อันนั้น อันนี้เรียกว่าการปฏิบัติอยู่ในภูมิจิตภูมิธรรมขั้นสูง
และอีกอย่างหนึ่งในลักษณะเช่นนี้ไปตรงกับพุทธสุภาษิตที่ว่า ในกาลใดก็ดีเมื่อธรรมทั้งหลายย่อมปรากฏอยู่แก่พราหมณ์ผู้มีความเพียร ในกาลนั้นความสงสัยย่อมสิ้นไป




พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ : สำหรับนิมิตนี้ถ้าเป็นถึงอุคคหนิมิตหรือปฏิภาคนิมิต ทำให้สามารถที่จะเห็นได้จากการที่เราดู หมายความว่าภาพที่เห็นนิมิตอีกอย่างหนึ่งคล้ายๆกับฝันมีความจริงเพียงใด กายหยาบหรือนิมิตในฝัน ตัวเองมีนิมิตว่าอย่างนั้นแล้วไปถามว่าแปลว่าอะไร บางทีก็มีความจริงหรือบางทีก็ไปถามพระอาจารย์ อธิบายว่ามีนิมิตว่ากระไรบ้าง และท่านก็บอกว่านิมิตอย่างนั้นๆที่แปลนิมิต เรื่องนิมิตนี้มีความจริงอย่างไร

หลวงพ่อพุธ : นิมิตนี้บางครั้งก็มีความจริง บางครั้งก็ไม่มีความจริง เหมือนๆกับความฝัน คือนิมิตหรือการฝันในขั้นนี้เป็นเรื่องพื้นๆโดยทั่วไป

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ : แต่เรื่องนิมิตนี้เคยนำไปถามท่านผู้ทรงศีลหรือพวกหมอดู เคยไปถามท่าน อย่างเมื่อเร็วๆนี้ได้ไปถามหลวงปู่ขาวว่าจะเป็นอย่างไรกับเหตุการณ์เมื่อ เร็วๆนี้ ท่านมีนิมิตหรือเปล่า หลวงปู่ท่านก็บอกว่ามีนิมิต เห็นแปลกก็ตีความหมายว่าไม่มีอะไรมาก แต่ท่านก็ตีความว่าไม่ค่อยจะดี
อย่างนี้นิมิตของผู้ทรงศีลจะเป็นความหมายได้อย่างไร และอีกอย่างหนึ่งถ้าท่านแปลมาจะมีวิธีการอย่างไร

หลวงพ่อพุธ : นิมิตของผู้ทรงศีลก็อาศัยความมีศีล และอาศัยความคิดที่เกิดขึ้นของความรู้ เมื่อเกิดนิมิตขึ้นมา โดยพิจารณาในนิมิตสมาธิภาวนา ย่อมเป็นสิ่งที่เป็นจริง

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ : คำว่าอุคคหนิมิตมีความหมายมาจากคำว่า การทำจิตใจให้มีสติ ไม่ให้หลงในความสวยความงามในทางตรงใช่ไหม

หลวงพ่อพุธ : ความมีสติ ความไม่หลงติดในความสวยความงาม เป็นผลเกิดจากการพิจารณาทำอุคคหนิมิตให้เกิดขึ้นได้แล้ว แต่อุคคหนิมิตหมายถึงสิ่งที่มองเห็นติดตา เกิดจากการเพ่งกสิณอย่างใดอย่างหนึ่งจนเกิดสมาธิแน่วแน่ มองเห็นเป็นนิมิต ลืมตาก็เห็นหลับตาก็เห็นเรียกว่าอุคคหนิมิต

อีกอย่างหนึ่งเมื่อโยคาวจรมาพิจารณาอาการ๓๒ มีผม ขน เล็บ ฟัน หนัง เป็นต้น โดยน้อมไปสู่ความเป็นสิ่งปฏิกูลน่าเกลียด สกปรก โสโครก จนจิตสงบตั้งมั่นเป็นสมาธิ สว่างไสว มีปิติสุข เอกัคคตาเป็นหนึ่งแน่วแน่ แล้วเกิดนิมิตมองเห็นอาการใดอาการหนึ่งในอาการ๓๒ เช่น กระดูกเป็นต้น หรือเกิดนิมิตมองเห็นสิ่งปฏิกูลภายในร่างกายก็ดี หลับตาก็มองเห็น ลืมตาก็มองเห็นติดตา เรียกว่าอุคคหนิมิต
มีผลเพื่อบรรเทาราคะให้เบาบางลง หรือขจัดราคะให้หมดไปตามกำลังแห่งสมาธิและสติปัญญา

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ : การพิจารณาความไม่สวยไม่งามนี้ มันเป็นสมมติบัญญัติ ไม่มีความหมาย หรือแล้วแต่จะคิดไปใช่หรือไม่

หลวงพ่อพุธ : แล้วแต่จะคิด ทุกสิ่งทุกอย่างก่อนที่จะเกิดความจริงขึ้นมา ต้องอาศัยความเป็นจริงที่ปรุงแต่งขึ้นมา เพื่ออบรมจิตของตัวเองให้มีความคล้อยตาม และเกิดความเชื่อถือว่าเป็นอย่างนั้น
ถ้าหากจะพิจารณาในปัจจุบันนี้ ให้พิจารณาน้อมไปถึงอดีต หากร่างกายนี้แตกสลายไปแล้ว ผมก็ดี ขนก็ดี เล็บก็ดี หนังก็ดี ฟันก็ดี ล้วนแต่แตกสลายไป ให้น้อมไปพิจารณาเพื่อให้จิตเกิดความรู้ความจริงเห็นจริง แม้จะไม่เกิดความเห็นอย่างนี้ แม้จิตจะไม่น้อมเข้าไปสู่พระธรรมวินัยที่ถูกต้องดังกล่าวก็ตาม

ไม่หมั่นเจริญสมาธิ...สมาธิท่านก็หมดไปเอง

ไม่หมั่นเจริญสมาธิ...สมาธิท่านก็หมดไปเอง
(หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม )

ถ้าท่านตั้งใจอย่างนี้ เจริญสมาธิภาวนาวงจรกระแสไฟฟ้า
ท่านก็จะเข้าสู่ล็อค ท่านจะเก็บไฟในหม้อแบตเตอรี่ไว้ได้
รักษาหม้อแบตเตอรี่ไว้ดีด้วย หมั่นเติมน้ำกลั่นรถท่าน
ท่านมีรถหรือขายรถก็ตามต้องรักษารถ
เอารถมาจอดทิ้งไว้ไม่ใช้ จะสตาร์ทไม่ติด
รับรองรถท่านเสียแน่ นี่ยกตัวอย่างให้เห็น

เหมือนเรามีสมาธิไม่หมั่นทำ ไม่หมั่นเจริญสมาธิ
สมาธิท่านก็หมดไปเอง
รับรองสมาธิท่านก็ต้องเสื่อมไปตามสภาพ
ไม่ใช่ว่าเรามานั่งกรรมฐานแล้วกลับไปเลิกเลย
ไม่เจริญสมาธิภาวนา สมาธิยิ่งทำดียิ่งมีปัญญา
สามารถจะแก้ไขปัญหาได้

ขอฝากท่านสาธุชนไว้ กระแสไฟมันหมดง่ายเหลือเกิน
จิตมันตก ไปเชื่อคนโน้นคนนี้
อย่าไปเชื่องมงาย อย่าไปเชื่อหมอดู
เราก็เหมือนหม้อแบตเตอรี่หมดไฟ
ระวังนะ หม้อแบตเตอรี่หมดไฟนี้จะไปไม่รอด
จะไม่ปลอดภัย จะมีแต่เสนียดจัญไร
จิตใจก็ตก จิตใจก็ไม่สบาย ทำอะไรไม่ได้
มันเป็นเสนียด มันไม่มีปัญญา ไม่รอบรู้ในกองการสังขาร
คิดแล้วคิดเล่าเฝ้าแต่คิด
เราจะไม่สามารถประดิษฐ์สร้างสรรค์สิ่งใดได้

การเจริญกรรมฐานเป็นการรวบรวมจิตตั้งสติปัญญา
เจริญสติปัฏฐาน ๔ กายานุปัสสนา ตัวนี้
ท่านจะเดิน จะยืน นั่ง นอน เหลียวซ้ายแลขวา
เอาสติจับเข้าไป ตั้งเข้าไว้ตลอดเหมือนเติมน้ำกลั่น
น้ำกลั่นอย่าให้แห้งเหมือนจิตใจ
ท่านจะไม่แล้งน้ำใจ ก็จะมีแต่อัธยาศัย
มีแต่น้ำใจโอบอ้อมอารีเป็นต้น นี่แหละกระแสไฟ
มันมีแสงสว่างเท่าไรเกิดเมตตามากเท่านั้น
ถ้าท่านมืดท่านจะมีแต่อกุศล จะไม่ได้ผลงานแต่ประการใด
เมตตาจะไม่มีกับคนที่ไร้สาระ คือ ขาดกระแสไฟ
คนที่ไม่มีกระแสไฟน่ะคนโง่ คนโมหะมันต้องคลำไป
มองไม่เห็นของจริง มองไม่เห็นของที่เป็นประโยชน์แก่ชีวิต
แก่ครอบครัวแต่ประการใดเลย
กลายเป็นคนไร้สาระ ไม่มีสติปัญญาแต่ประการใด

การที่มีกระแสไฟทำให้เกิดแสงสว่าง บัดนี้ทำให้มันมืดแล้ว
เราก็ใช้กระแสไฟฟ้า ท่านมีรถแต่ขาดไฟ หน้ารถก็ไม่มีไฟ
ท้ายรถก็ไม่มี แล้วท่านจะวิ่งไปได้หรือ วิ่งไปไม่ได้หรอก
เหมือนตัวเราก็เช่นเดียวกัน ขาดแสงสว่าง ก็คือ ขาดปัญญา
คนเราขาดปัญญาแล้วจิตมันตก ไม่มีโอกาสตะเกียกตะกาย
ขยันหมั่นเพียรได้ คนที่ขาดแสงสว่างขาดปัญญา
ส่วนมากจะขี้เกียจ ไม่อยากจะเอางานเอาการ
ไม่อยากจะรับผิดชอบแต่ประการใด
ขอฝากไว้อย่างนี้เป็นต้น

ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ

ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ

[๑๖๒] ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาอริยสัจ เป็นไฉน
อริยมรรคมีองค์ ๘ นี้แล คือ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา
สัมมากัมมันตา สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ

[๑๖๓] ในอริยมรรคมีองค์ ๘ นั้น สัมมาทิฏฐิ เป็นไฉน
ความรู้ในทุกข์ ความรู้ในทุกขสมุทัย ความรู้ในทุกขนิโรธ ความรู้ใน
ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา นี้เรียกว่า สัมมาทิฏฐิ

[๑๖๔] สัมมาสังกัปปะ เป็นไฉน
ความดำริในการออกจากกาม ความดำริในการไม่พยาบาท ความดำริใน
การไม่เบียดเบียน นี้เรียกว่า สัมมาสังกัปปะ

[๑๖๕] สัมมาวาจา เป็นไฉน
ความงดเว้นจากการพูดเท็จ ความงดเว้นจากการพูดส่อเสียด ความงด
เว้นจากการพูดหยาบ ความงดเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ นี้เรียกว่า สัมมาวาจา

[๑๖๖] สัมมากัมมันตะ เป็นไฉน
ความงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ความงดเว้นจากการลักทรัพย์ ความงดเว้น
จากการประพฤติผิดในกาม นี้เรียกว่า สัมมากัมมันตะ

[๑๖๗] สัมมาอาชีวะ เป็นไฉน
บุคคลผู้อริยสาวกในศาสนานี้ ละมิจฉาอาชีวะแล้วเลี้ยงชีวิตอยู่ด้วยสัมมา-
*อาชีวะ นี้เรียกว่า สัมมาอาชีวะ

[๑๖๘] สัมมาวายามะ เป็นไฉน
ภิกษุในศาสนานี้ ทำฉันทะให้เกิด พยายาม ปรารภความเพียรประคอง
จิตไว้ ตั้งจิตไว้ เพื่อป้องกันอกุศลบาปธรรมที่ยังไม่เกิดมิให้เกิด ฯลฯ เพื่อละ
อกุศลบาปธรรมที่เกิดแล้ว ฯลฯ เพื่อสร้างกุศลธรรมที่ยังไม่เกิดให้เกิด ทำฉันทะ
ให้เกิด พยายาม ปรารภความเพียรประคองจิตไว้ ตั้งจิตไว้ เพื่อความดำรงอยู่
ความไม่สาบสูญ ความภิยโยยิ่ง ความไพบูลย์ ความเจริญ ความบริบูรณ์ แห่ง
กุศลธรรมที่เกิดแล้ว นี้เรียกว่า สัมมาวายามะ

[๑๖๙] สัมมาสติ เป็นไฉน
ภิกษุในศาสนานี้ ผู้ประกอบด้วยความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติพิจารณา
เห็นกายในกายเนืองๆ อยู่ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสเสียได้ในโลก ผู้ประกอบ
ด้วยความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาเนืองๆ อยู่ ฯลฯ
ผู้ประกอบด้วยความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ พิจารณาเห็นจิตในจิตเนืองๆ อยู่
ฯลฯ ผู้ประกอบด้วยความเพียร มีสัมสัมปชัญญะ มีสติ พิจารณาเห็นธรรมใน
ธรรมเนืองๆ อยู่ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสเสียได้ในโลก นี้เรียกว่า สัมมาสติ

[๑๗๐] สัมมาสมาธิ เป็นไฉน
ภิกษุในศาสนานี้ สงัดจากกามสงัดจากอกุศลธรรมทั้งหลายแล้วบรรลุ
ปฐมฌาน ที่มีวิตกมีวิจาร มีปีติและสุขอันเกิดแต่วิเวกอยู่ บรรลุทุติยฌาน อันยัง
ใจให้ผ่องใส เพราะวิตกวิจารสงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้นภายใน ไม่มีวิตก ไม่มี
วิจาร มีแต่ปีติและสุขอันเกิดแต่สมาธิอยู่เพราะคายปีติได้อีกด้วย จึงเป็นผู้มี
จิตเป็นอุเบกขา มีสติสัมปชัญญะอยู่ และเสวยสุขด้วยนามกาย บรรลุตติยฌาน
ซึ่งเป็นฌานที่พระอริยทั้งหลายกล่าวสรรเสริญผู้ได้บรรลุว่า เป็นผู้มีจิตเป็นอุเบกขา
มีสติอยู่เป็นสุขอยู่ บรรลุจตุตถฌาน ที่ไม่มีทุกข์ไม่มีสุข เพราะละสุขและทุกข์ได้
เพราะโสมนัสและโทมนัสดับสนิทในก่อน มีสติบริสุทธิ์เพราะอุเบกขาอยู่ นี้เรียก
ว่า สัมมาสมาธิ
สภาวธรรมนี้เรียกว่า ทุกขนิโรธคามินีปฏิทาอริยสัจ

สุตตันตภาชนีย์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๕
พระอภิธรรมปิฎก เล่มที่ ๒
วิภังคปกรณ์

กรรมฐานในพระไตรปิฏก

กรรมฐานในพระไตรปิฏก

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๓ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๕
มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์

๒. มหาราหุโลวาทสูตร
เรื่องพระราหุล

ภาวนาเสมอด้วยธาตุ ๕

[๑๔๐] ดูกรราหุล เธอจงเจริญภาวนา (อบรมจิต) เสมอด้วยแผ่นดินเถิด เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยแผ่นดินอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้. ดูกรราหุล เปรียบเหมือนคนทั้งหลายทิ้งของสะอาดบ้าง ไม่สะอาดบ้าง คูถบ้าง มูตรบ้าง น้ำลายบ้าง น้ำหนองบ้าง เลือดบ้าง ลงที่แผ่นดิน แผ่นดินจะอึดอัดหรือระอา หรือเกลียดของนั้นก็หาไม่ ฉันใด เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยแผ่นดินฉันนั้นแล เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยแผ่นดินอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้.

[๑๔๑] ดูกรราหุล เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยน้ำเถิด เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยน้ำอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้. ดูกรราหุล เปรียบเหมือนคนทั้งหลายล้างของสะอาดบ้าง ของไม่สะอาดบ้าง คูถบ้าง มูตรบ้าง น้ำลายบ้าง น้ำหนองบ้าง เลือดบ้าง ลงในน้ำ น้ำจะอึดอัดหรือระอา หรือเกลียดของนั้นก็หาไม่ ฉันใด เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยน้ำ ฉันนั้นแล เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยน้ำอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้.

[๑๔๒] ดูกรราหุล เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยไฟเถิด เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยไฟอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้. ดูกรราหุล เปรียบเหมือนไฟที่เผาของสะอาดบ้าง ของไม่สะอาดบ้าง คูถบ้าง มูตรบ้าง น้ำลายบ้าง น้ำหนองบ้าง เลือดบ้าง ไฟจะอึดอัดหรือระอา หรือเกลียดของนั้นก็หาไม่ ฉันใด เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยไฟฉันนั้นแล เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยไฟอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้.

[๑๔๓] ดูกรราหุล เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยลมเถิด เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยลมอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตของเธอได้ ดูกรราหุล เปรียบเหมือนลมย่อมพัดต้องของสะอาดบ้าง ของไม่สะอาดบ้าง คูถบ้าง มูตรบ้าง น้ำลายบ้าง น้ำหนองบ้าง เลือดบ้าง ลมจะอึดอัดหรือระอา หรือเกลียดของนั้นก็หาไม่ ฉันใด เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยลม ฉันนั้น เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยลมอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้.

[๑๔๔] ดูกรราหุล เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยอากาศเถิด เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยอากาศอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจ ที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้. ดูกรราหุล เปรียบเหมือนอากาศไม่ตั้งอยู่ในที่ไหนๆ ฉันใด เธอจงเจริญภาวนาเสมอด้วยอากาศ ฉันนั้นแล เพราะเมื่อเธอเจริญภาวนาเสมอด้วยอากาศอยู่ ผัสสะอันเป็นที่ชอบใจและไม่ชอบใจที่เกิดขึ้นแล้ว จักไม่ครอบงำจิตได้.

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๔ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๖
มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์

สุญญตวรรค
๑. จูฬสุญญตสูตร (๑๒๑)

[๓๓๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้-
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ปราสาทของอุบาสิกาวิสาขามิคารมารดา ในพระวิหารบุพพาราม เขตพระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ท่านพระอานนท์ออกจากสถานที่หลีกเร้นอยู่ในเวลาเย็น แล้วเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคยังที่ประทับ ครั้นแล้วถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาค นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง พอนั่งเรียบร้อยแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ สมัยหนึ่งพระผู้มีพระภาคประทับอยู่สักยนิคมชื่อนครกะ ในสักกชนบท ณ ที่นั้น ข้าพระองค์ได้สดับ ได้รับพระดำรัสนี้เฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาคว่า ดูกรอานนท์ บัดนี้ เราอยู่มากด้วยสุญญตวิหารธรรม ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้อนี้ข้าพระองค์ได้สดับดีแล้ว รับมาดีแล้ว ใส่ใจดีแล้ว ทรงจำไว้ดีแล้วหรือ ฯ

[๓๓๔] พระผู้มีพระภาครับสั่งว่า ดูกรอานนท์ แน่นอน นั่นเธอสดับดีแล้ว รับมาดีแล้ว ใส่ใจดีแล้ว ทรงจำไว้ดีแล้ว ดูกรอานนท์ ทั้งเมื่อก่อนและบัดนี้ เราอยู่มากด้วยสุญตวิหารธรรม เปรียบเหมือนปราสาทของมิคารมารดาหลังนี้ ว่างเปล่าจากช้าง โค ม้า และลา ว่างเปล่าจากทองและเงิน ว่างจากการชุมนุมของสตรีและบุรุษ มีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะภิกษุสงฆ์เท่านั้น ฉันใด ดูกรอานนท์ ภิกษุก็ฉันนั้นเหมือนกันแล ไม่ใส่ใจสัญญาว่าบ้าน ไม่ใส่ใจสัญญาว่ามนุษย์ ใส่ใจแต่สิ่งเดียว เฉพาะสัญญาว่าป่า จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในสัญญาว่าป่า เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในสัญญาว่าป่านี้ ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยสัญญาว่าบ้าน และชนิดที่อาศัยสัญญาว่ามนุษย์เลย มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวายคือภาวะเดียวเฉพาะสัญญาว่าป่าเท่านั้น เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่าบ้าน สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่ามนุษย์ และรู้ชัดว่ามีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะสัญญาว่าป่าเท่านั้น ด้วยอาการนี้แหละ เธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสัญญานั้นเลย และรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในสัญญานั้นอันยังมีอยู่ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่างตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๓๕] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจสัญญาว่ามนุษย์ ไม่ใส่ใจสัญญาว่าป่า ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะสัญญาว่าแผ่นดิน จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในสัญญาว่าแผ่นดิน เปรียบเหมือนหนังโคที่เขาขึงดีแล้วด้วยหลักตั้งร้อย เป็นของปราศจากรอยย่น ฉันใด ดูกรอานนท์ ภิกษุก็ฉันนั้นเหมือนกันแล ไม่ใส่ใจแผ่นดินนี้ ซึ่งจะมีชั้นเชิง มีแม่น้ำ ลำธาร มีที่เต็มด้วยตอหนาม มีภูเขาและพื้นที่ไม่สม่ำเสมอ ทั้งหมด ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะสัญญาว่า แผ่นดิน จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในสัญญาว่าแผ่นดิน เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในสัญญาว่าแผ่นดินนี้ ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยสัญญาว่ามนุษย์ และชนิดที่อาศัยสัญญาว่าป่า มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวาย คือภาวะเดียวเฉพาะสัญญาว่าแผ่นดินเท่านั้น เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่ามนุษย์ สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่าป่า และรู้ชัดว่า มีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะสัญญาว่าแผ่นดินเท่านั้น ด้วยอาการนี้แหละเธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสัญญา นั้นเลย และรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในสัญญานั้นอันยังมีอยู่ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๓๖] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจสัญญาว่าป่า ไม่ใส่ใจสัญญาว่าแผ่นดิน ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะอากาสานัญจายตนสัญญา จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในอากาสานัญจายตนสัญญา เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในอากาสานัญจายตนสัญญานี้ ไม่มีความกระวนกระวาย ชนิดที่อาศัยสัญญาว่าป่าและชนิดที่อาศัยสัญญาว่าแผ่นดิน มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวาย คือภาวะเดียวเฉพาะอากาสานัญจายตนสัญญาเท่านั้น เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่าป่า สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่าแผ่นดิน และรู้ชัดว่ามีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะอากาสานัญจายตนสัญญาเท่านั้น ด้วยอาการนี้แหละ เธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสัญญานั้นเลย และรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในสัญญานั้นอันยังมีอยู่ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๓๗] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจสัญญาว่าแผ่นดินไม่ใส่ใจอากาสานัญจายตนสัญญา ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะวิญญาณัญจายตนสัญญา จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในวิญญาณัญจายตนสัญญา เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในวิญญาณัญจายตนสัญญานี้ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยสัญญาว่าแผ่นดิน และชนิดที่อาศัยอากาสานัญจายตนสัญญา มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวาย คือภาวะเดียวเฉพาะวิญญาณัญจายตนสัญญาเท่านั้น เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากสัญญาว่าแผ่นดิน สัญญานี้ว่างจากอากาสานัญจายตนสัญญาและรู้ชัดว่า มีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะวิญญาณัญจายตนสัญญาเท่านั้น ด้วยอาการนี้แหละ เธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสัญญานั้นเลยและรู้ชัด สิ่งที่เหลืออยู่ในสัญญานั้นอันยังมีอยู่ ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๓๘] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจอากาสานัญจายตนสัญญา ไม่ใส่ใจวิญญาณัญจายตนสัญญา ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะอากิญจัญญายตนสัญญา จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในอากิญจัญญายตนสัญญา เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในอากิญจัญญายตนสัญญานี้ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยอากาสานัญจายตน สัญญาและชนิดที่อาศัยวิญญาณัญจายตนสัญญา มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวายคือภาวะเดียวเฉพาะอากิญจัญญายตนสัญญาเท่า นั้น เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากอากาสานัญจายตนสัญญา สัญญานี้ ว่างจากวิญญาณัญจายตนสัญญา และรู้ชัดว่ามีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะอากิญจัญญายตนสัญญาเท่านั้น ด้วยอาการนี้แหละเธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสัญญา นั้นเลยและรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในสัญญานั้นอันยังมีอยู่ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๓๙] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจวิญญาณัญจายตนสัญญา ไม่ใส่ใจอากิญจัญญายตนสัญญา ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญา จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญา เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญานี้ ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยวิญญาณัญจายตนสัญญาและชนิดที่อาศัยอา กิญจัญญายตนสัญญา มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวายคือภาวะเดียวเฉพาะเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญา เท่านั้น เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากวิญญาณัญจายตนสัญญา สัญญานี้ว่างจากอากิญจัญญายตนสัญญา และรู้ชัดว่ามีไม่ว่างอยู่ก็คือสิ่งเดียวเฉพาะเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญาเท่า นั้น ด้วยอาการนี้แหละ เธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในสัญญานั้นเลย และรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในสัญญานั้นอันยังมีอยู่ ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๔๐] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจอากิญจัญญายตนสัญญา ไม่ใส่ใจเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญา ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะเจโตสมาธิอันไม่มีนิมิต จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในเจโตสมาธิอันไม่มีนิมิต เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า ในเจโตสมาธินี้ ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยอากิญจัญญายตนสัญญาและชนิดที่อาศัยเนว สัญญานาสัญญายตนสัญญา มีอยู่แต่เพียงความกระวนกระวายคือความเกิดแห่งอายตนะ ๖ อาศัยกายนี้เองเพราะชีวิตเป็นปัจจัย เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากอากิญจัญญายตนสัญญา สัญญานี้ว่างจากเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญาและรู้ชัดว่ามีไม่ว่างอยู่ก็คือความ เกิดแห่งอายตนะ ๖ อาศัยกายนี้เองเพราะชีวิตเป็นปัจจัย ด้วยอาการนี้แหละ เธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในเจโตสมาธินั้นเลย และรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในเจโตสมาธินั้นอันยังมีอยู่ ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ ก็เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อนคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๔๑] ดูกรอานนท์ ประการอื่นยังมีอีก ภิกษุไม่ใส่ใจอากิญจัญญาตนสัญญา ไม่ใส่ใจเนวสัญญานาสัญญายตนสัญญา ใส่ใจแต่สิ่งเดียวเฉพาะเจโตสมาธิอันไม่มีนิมิต จิตของเธอย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น และนึกน้อมอยู่ในเจโตสมาธิอันไม่มีนิมิต เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่า เจโตสมาธิอันไม่มีนิมิตนี้แล ยังมีปัจจัยปรุงแต่ง จูงใจได้ ก็สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ปัจจัยปรุงแต่ง จูงใจได้นั้น ไม่เที่ยง มีความดับไปเป็นธรรมดา เมื่อเธอรู้อย่างนี้ เห็นอย่างนี้ จิตย่อมหลุดพ้นแม้จากกามาสวะ แม้จากภวาสวะ แม้จากอวิชชาสวะ เมื่อจิตหลุดพ้นแล้ว ย่อมมีญาณรู้ว่า หลุดพ้นแล้ว รู้ชัดว่า ชาติสิ้นแล้ว พรหมจรรย์อยู่จบแล้ว กิจที่ควรทำได้ทำเสร็จแล้ว กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี เธอจึงรู้ชัดอย่างนี้ว่าในญาณนี้ไม่มีความกระวนกระวายชนิดที่อาศัยกามาสวะ ชนิดที่อาศัยภวาสวะและชนิดที่อาศัยอวิชชาสวะ มีอยู่ก็แต่เพียงความกระวนกระวาย คือ ความเกิดแห่งอายตนะ ๖ อาศัยกายนี้เองเพราะชีวิตเป็นปัจจัย เธอรู้ชัดว่า สัญญานี้ว่างจากกามาสวะ สัญญานี้ว่างจากภวาสวะ สัญญานี้ว่างจากอวิชชาสวะ และรู้ชัดว่ามีไม่ว่างอยู่ก็คือความเกิดแห่งอายตนะ ๖ อาศัยกายนี้เองเพราะชีวิตเป็นปัจจัย ด้วยอาการนี้แหละ เธอจึงพิจารณาเห็นความว่างนั้นด้วยสิ่งที่ไม่มีอยู่ในเจโตสมาธินั้นเลย และรู้ชัดสิ่งที่เหลืออยู่ในเจโตสมาธินั้นอันยังมีอยู่ ว่ามี ดูกรอานนท์ แม้อย่างนี้ เป็นการก้าวลงสู่ความว่าง ตามความเป็นจริง ไม่เคลื่อคลาด บริสุทธิ์ ของภิกษุนั้น ฯ

[๓๔๒] ดูกรอานนท์ สมณะหรือพราหมณ์ในอดีตกาลไม่ว่าพวกใดๆ ที่บรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ทั้งหมดนั้น ก็ได้บรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดนี้เองอยู่ สมณะหรือพราหมณ์ในอนาคตกาลไม่ว่าพวกใดๆ ที่จะบรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ทั้งหมดนั้น ก็จักบรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดนี้เองอยู่ สมณะหรือพราหมณ์ในบัดนี้ ไม่ว่าพวกใดๆ ที่บรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ทั้งหมดนั้น ย่อมบรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดนี้เองอยู่ ดูกรอานนท์ เพราะฉะนั้นแล พวกเธอพึงศึกษาไว้อย่างนี้เถิดว่า เราจักบรรลุสุญญตสมาบัติอันบริสุทธิ์ เยี่ยมยอดอยู่ ฯ
พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ท่านพระอานนท์จึงชื่นชมยินดี
พระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ

จบ จูฬสุญญตสูตร ที่ ๑
-----------------------------------------------------

๑. อากาสานัญจายตนะ ๒. วิญญาณัญจายตนะ ๓. อากิญจัญญายตนะ ๔. เนวสัญญานาสัญญายตนะ ทั้งสี่ประการนี้ คือ ลำดับขั้นของอรูปฌานทั้งสี่ชั้น

เจโตสมาธิ หมายถึง สมาธิจิต หรือจิตที่ตั้งมั่นเป็นสมาธิอยู่



หมายเหตุ มีคนบางกลุ่ม แสดงความเห็นว่า สุญญตสมาบัติ นี้ เป็นฐานะของพระอริยะเท่านั้น และยังมีผู้ที่เชื่อ หรือประกาศเป็นที่สุด ว่า เป็นสมาบัติสำหรับพระอริยะเพื่อใช้พักผ่อนเท่านั้น ไม่ใช่กรรมฐานที่จะฝึกได้ พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนให้ฝึก และไม่ใช่วิธีเจริญภาวนาจิต ไม่เป็นเหตุของการรู้แจ้งในสิ่งใดเลย ฯลฯ อาจจะเนื่องด้วยว่า มีอรรถกถา(ซึ่งเป็นการแปล ขยายความ และแสดงความเห็นของตนเพิ่มเติมลงในภายหลัง โดยพระสาวกในชั้นหลัง)แสดงไว้ว่า เป็นสมาบัติที่อาศัยอารมณ์พระนิพพาน ประกอบกับความเชื่อต่อๆกันมาว่า ในสมาบัตินั้น บุคคลจะพิจารณาสิ่งใดๆไม่ได้เลย ( แต่ในใจความเดิมตามพระไตรปิฏก ไม่ปรากฏว่าพระพุทธองค์ทรงตรัสไว้เช่นนั้นเลย ) ก็เป็นเหตุให้บางอาจารย์ หรือบางสำนัก ตำหนิติเตียน หรือหมิ่น ผู้ที่ใฝ่ศึกษาเพื่อเจริญสุญญตา ว่าเป็นผู้หลงบ้าง ผิดบ้าง หรือน่าเป็นห่วงบ้าง ฯลฯ

๒. มหาสุญญตสูตร (๑๒๒)

[๓๔๓] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้-
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่พระวิหารนิโครธารามเขตพระนครกบิลพัสดุ์ในสัก กชนบท ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงนุ่งสบง ทรงบาตรจีวรแล้ว เสด็จเข้าไปบิณฑบาตยังพระนครกบิลพัสดุ์ในเวลาเช้า ครั้นเสด็จกลับจากบิณฑบาตภายหลังเวลาพระกระยาหารแล้ว จึงเสด็จเข้าไปยังวิหารของเจ้ากาลเขมกะ ศากยะ เพื่อทรงพักผ่อนในเวลากลางวัน สมัยนั้นแล ในวิหารของเจ้ากาลเขมกะ ศากยะ มีเสนาสนะที่แต่งตั้งไว้มากด้วยกัน พระผู้มีพระภาคทอดพระเนตรเห็นเสนาสนะที่แต่งตั้งไว้มากด้วยกันแล้ว จึงมีพระดำริดังนี้ว่า ในวิหารของเจ้ากาลเขมกะ ศากยะ เขาแต่งตั้งเสนาสนะไว้มากด้วยกัน ที่นี่มีภิกษุอยู่มากมายหรือหนอ ฯ

[๓๔๔] สมัยนั้นแล ท่านพระอานนท์กับภิกษุมากรูป ทำจีวรกรรมอยู่ในวิหารของเจ้าฆฏายะ ศากยะ ครั้นในเวลาเย็น พระผู้มีพระภาคเสด็จออกจากที่ทรงหลีกเร้นอยู่แล้ว จึงเสด็จเข้าไปยังวิหารของเจ้าฆฏายะ ศากยะ แล้วประทับนั่ง ณ อาสนะที่เขาแต่งตั้งไว้ พอประทับนั่งเรียบร้อยแล้ว จึงรับสั่งกะท่านพระอานนท์ว่า ดูกรอานนท์ ในวิหารของเจ้ากาลเขมกะ ศากยะ เขาแต่งตั้งเสนาสนะไว้มากด้วยกัน ที่นั่นมีภิกษุอยู่มากมายหรือ ฯ
ท่านพระอานนท์ทูลว่า มากมาย พระพุทธเจ้าข้า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ จีวรกาลสมัยของพวกข้าพระองค์กำลังดำเนินอยู่ ฯ

[๓๔๕] พ. ดูกรอานนท์ ภิกษุผู้ชอบคลุกคลีกัน ยินดีในการคลุกคลีกัน ประกอบเนืองๆ ซึ่งความชอบคลุกคลีกัน ชอบเป็นหมู่ ยินดีในหมู่ บันเทิงร่วมหมู่ ย่อมไม่งามเลย ดูกรอานนท์ ข้อที่ภิกษุผู้ชอบคลุกคลีกัน ยินดีในการคลุกคลีกัน ประกอบเนืองๆ ซึ่งความชอบคลุกคลีกัน ชอบเป็นหมู่ ยินดีในหมู่ บันเทิงร่วมหมู่นั้นหนอ จักเป็นผู้ได้สุขเกิดแต่เนกขัมมะ สุขเกิดแต่ความสงัด สุขเกิดแต่ความเข้าไปสงบ สุขเกิดแต่ความตรัสรู้ ตามความปรารถนาโดยไม่ยากไม่ลำบาก นั่นไม่ใช่ฐานะที่มีได้ ส่วนข้อที่ภิกษุเป็นผู้ผู้เดียว หลีกออกจากหมู่อยู่ พึงหวังเป็นผู้ได้สุขเกิดแต่เนกขัมมะ สุขเกิดแต่ความสงัด สุขเกิดแต่ความเข้าไปสงบ สุขเกิดแต่ความตรัสรู้ ตามความปรารถนา โดยไม่ยาก ไม่ลำบาก นั่นเป็นฐานะที่มีได้ ฯ

ดูกรอานนท์ ข้อที่ภิกษุผู้ชอบคลุกคลีกัน ยินดีในการคลุกคลีกัน ประกอบเนืองๆ ซึ่งความชอบคลุกคลีกัน ชอบเป็นหมู่ ยินดีในหมู่ บันเทิงร่วมหมู่นั้นหนอ จักบรรลุเจโตวิมุติอันปรารถนาเพียงชั่วสมัย หรือเจโตวิมุติอันไม่กำเริบมิใช่เป็นไปชั่วสมัยอยู่ นั่นไม่ใช่ฐานะที่มีได้ ส่วนข้อที่ภิกษุเป็นผู้ผู้เดียว หลีกออกจากหมู่อยู่ พึงหวังบรรลุเจโตวิมุติอันน่าปรารถนาเพียงชั่วสมัย หรือเจโตวิมุติอันไม่กำเริบมิใช่เป็นไปชั่วสมัยอยู่ นั่นเป็นฐานะที่มีได้ ฯ

ดูกรอานนท์ เราย่อมไม่พิจารณาเห็นแม้รูปอย่างหนึ่งซึ่งเป็นที่ไม่เกิดโสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปายาส เพราะความแปรปรวนและความเป็นอย่างอื่นของรูป ตามที่เขากำหนัดกันอย่างยิ่งซึ่งบุคคลกำหนัดแล้ว ฯ

[๓๔๖] ดูกรอานนท์ ก็วิหารธรรมอันตถาคตตรัสรู้ในที่นั้นๆ นี้แล คือ ตถาคตบรรลุสุญญตสมาบัติภายใน เพราะไม่ใส่ใจนิมิตทั้งปวงอยู่ ดูกรอานนท์ ถ้าภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา พระราชา มหาอำมาตย์ของพระราชา เดียรถีย์ สาวกของเดียรถีย์เข้าไปหาตถาคตผู้มีโชค อยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ในที่นั้นๆ ตถาคตย่อมมีจิตน้อมไปในวิเวก โน้มไปในวิเวก โอนไปในวิเวก หลีกออกแล้ว ยินดียิ่งแล้วในเนกขัมมะ มีภายในปราศจากธรรมเป็นที่ตั้งแห่งอาสวะโดยประการทั้งปวง จะเป็นผู้ทำการเจรจาแต่ที่ชักชวนให้ออกเท่านั้น ในบริษัทนั้นๆ โดยแท้ ดูกรอานนท์ เพราะฉะนั้นแล ภิกษุถ้าแม้หวังว่า จะบรรลุสุญญตสมาบัติภายในอยู่ เธอพึงดำรงจิตภายใน ให้จิตภายในสงบ ทำจิตภายในให้เป็นธรรมเอกผุดขึ้นตั้งจิตภายในให้มั่นเถิด ฯ

[๓๔๗] ดูกรอานนท์ ก็ภิกษุจะดำรงจิตภายใน ให้จิตภายในสงบ ทำจิตภายในให้เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งจิตภายในมั่นได้อย่างไร ดูกรอานนท์ ภิกษุในธรรมวินัยนี้
(๑) สงัดจากกาม สงัดจากอกุศลธรรม เข้าปฐมฌานมีวิตก มีวิจาร มีปีติและสุขเกิดแต่วิเวกอยู่ ฯ
(๒) เข้าทุติยฌาน มีความผ่องใสแห่งใจภายใน มีความเป็นธรรมเอกผุดขึ้น เพราะสงบวิตกและวิจาร ไม่มีวิตก ไม่มีวิจาร มีปีติและสุขเกิดแต่สมาธิอยู่ ฯ
(๓) เป็นผู้วางเฉยเพราะหน่ายปีติ มีสติสัมปชัญญะอยู่ และเสวยสุขด้วยนามกาย เข้าตติยฌาน ที่พระอริยะเรียกเธอได้ว่า ผู้วางเฉย มีสติ อยู่เป็นสุข อยู่ ฯ
(๔) เข้าจตุตถฌาน อันไม่มีทุกข์ ไม่มีสุข เพราะละสุขละทุกข์ และดับโสมนัสโทมนัสก่อนๆ ได้ มีสติบริสุทธิ์เพราะอุเบกขาอยู่ ฯ
ดูกรอานนท์ อย่างนี้แล ภิกษุชื่อว่าย่อมดำรงจิตภายใน ให้จิตภายในสงบ ทำจิตภายในให้เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งจิตภายในมั่น ฯ
ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจความว่างภายใน เมื่อเธอกำลังใส่ใจความว่างภายใน จิตยังไม่แล่นไป ยังไม่เลื่อมใส ยังไม่ตั้งมั่น ยังไม่นึกน้อมไปในความว่างภายใน เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า เมื่อเรากำลังใส่ใจความว่างภายใน จิตยังไม่แล่นไป ยังไม่เลื่อมใส ยังไม่ตั้งมั่น ยังไม่นึกน้อมไปในความว่างภายใน ด้วยอาการนี้แล ย่อมเป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องความว่างภายในนั้นได้ ฯ

ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจความว่างภายนอก ...
ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจความว่างทั้งภายในและภายนอก ...
ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจอาเนญชสมาบัติ เมื่อเธอกำลังใส่ใจอาเนญชสมาบัติ จิตยังไม่แล่นไป ยังไม่เลื่อมใส ยังไม่ตั้งมั่น ยังไม่นึกน้อมไปในอาเนญชสมาบัติ เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า เมื่อเรากำลังใส่ใจอาเนญชสมาบัติ จิตยังไม่แล่นไป ยังไม่เลื่อมใส ยังไม่ตั้งมั่น ยังไม่นึกน้อมไปในอาเนญชสมาบัติ ด้วยอาการนี้แล ย่อมเป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องอาเนญชสมาบัตินั้นได้ ฯ

ดูกรอานนท์ ภิกษุนั้นพึงดำรงจิตภายใน ให้จิตภายในสงบ ทำจิตภายในให้เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งจิตภายในให้มั่น ในสมาธินิมิตข้างต้นนั้นแล เธอย่อมใส่ใจความว่างภายใน เมื่อเธอกำลังใส่ใจความว่างภายใน จิตย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น นึกน้อมไปในความว่างภายใน เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า เมื่อเรากำลังใส่ใจความว่างภายใน จิตย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น นึกน้อมไปในความว่างภายใน ด้วยอาการนี้แล ย่อมเป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องความว่างภายในนั้นได้ ฯ

ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจความว่างภายนอก ...
ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจความว่างทั้งภายในและภายนอก ...
ภิกษุนั้นย่อมใส่ใจอาเนญชสมาบัติ เมื่อเธอกำลังใส่ใจอาเนญชสมาบัติ จิตย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น นึกน้อมไปในอาเนญชสมาบัติ เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า เมื่อเรากำลังใส่ใจอาเนญชสมาบัติ จิตย่อมแล่นไป เลื่อมใส ตั้งมั่น นึกน้อมไปในอาเนญชสมาบัติ ด้วยอาการนี้แล ย่อมเป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องอาเนญชสมาบัตินั้นได้ ฯ

[๓๔๘] ดูกรอานนท์ หากเมื่อภิกษุนั้นอยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ จิตย่อมน้อมไปเพื่อจะจงกรม เธอย่อมจงกรมด้วยใส่ใจว่า อกุศลธรรมลามกคืออภิชฌา และโทมนัส จักไม่ครอบงำเราผู้จงกรมอยู่อย่างนี้ได้ ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการจงกรม ฯ
หากเมื่อภิกษุนั้นอยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ จิตย่อมน้อมไปเพื่อจะยืน เธอย่อมยืนด้วยใส่ใจว่า อกุศลธรรมลามกคืออภิชฌาและโทมนัส จักไม่ครอบงำเราผู้ยืนอยู่แล้วอย่างนี้ได้ ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการยืน ฯ

หากเมื่อภิกษุนั้นอยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ จิตย่อมน้อมไปเพื่อจะนั่ง เธอย่อมนั่งด้วยใส่ใจว่า อกุศลธรรมลามกคืออภิชฌาและโทมนัส จักไม่ครอบงำเราผู้นั่งอยู่แล้วอย่างนี้ได้ ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการนั่ง ฯ

หากเมื่อภิกษุนั้นอยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ จิตย่อมน้อมไปเพื่อจะนอน เธอย่อมนอนด้วยใส่ใจว่า อกุศลธรรมลามกคืออภิชฌาและโทมนัส จักไม่ครอบงำเราผู้นอนอยู่อย่างนี้ได้ ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการนอน ฯ

หากเมื่อภิกษุนั้นอยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ จิตย่อมน้อมไปเพื่อจะพูด เธอย่อมใส่ใจว่า เราจักไม่พูดเรื่องราวเห็นปานฉะนี้ ซึ่งเป็นเรื่องเลวทราม เป็นเรื่องของชาวบ้าน เป็นเรื่องของปุถุชน ไม่ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ไม่เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับกิเลส เพื่อสงบกิเลส เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน คือ เรื่องพระราชาบ้าง เรื่องโจรบ้าง เรื่องมหาอำมาตย์บ้าง เรื่องกองทัพบ้าง เรื่องภัยบ้าง เรื่องรบกันบ้าง เรื่องข้าวบ้าง เรื่องน้ำบ้าง เรื่องผ้าบ้าง เรื่องที่นอนบ้าง เรื่องดอกไม้บ้าง เรื่องของหอมบ้าง เรื่องญาติบ้าง เรื่องยานบ้าง เรื่องบ้านบ้าง เรื่องนิคมบ้าง เรื่องนครบ้าง เรื่องชนบทบ้าง เรื่องสตรีบ้าง เรื่องคนกล้าหาญบ้าง เรื่องถนนหนทางบ้าง เรื่องทาสีในสถานที่ตักน้ำบ้าง เรื่องคนที่ล่วงลับไปแล้วบ้าง เรื่องเบ็ดเตล็ดบ้าง เรื่องโลกบ้าง เรื่องทะเลบ้าง เรื่องความเจริญและความเสื่อมด้วยเหตุนั้นเหตุนี้บ้าง ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการพูด และเธอใส่ใจว่า เราจักพูดเรื่องราวเห็นปานฉะนี้ ซึ่งเป็นเรื่องขัดเกลากิเลสอย่างยิ่ง เป็นที่สบายแก่การพิจารณาทางใจ เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายส่วนเดียว เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับกิเลส เพื่อสงบกิเลส เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน คือ เรื่องมักน้อย เรื่องยินดีของของตน เรื่องความสงัด เรื่องไม่คลุกคลี เรื่องปรารภความเพียร เรื่องศีล เรื่องสมาธิ เรื่องปัญญา เรื่องวิมุตติ เรื่องวิมุตติญาณทัสสนะ ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการพูด ฯ

หากเมื่อภิกษุนั้นอยู่ด้วยวิหารธรรมนี้ จิตย่อมน้อมไปเพื่อจะตรึก เธอย่อมใส่ใจว่า เราจักไม่ตรึกในวิตกเห็นปานฉะนี้ ซึ่งเป็นวิตกที่เลวทราม เป็นของชาวบ้าน เป็นของปุถุชน ไม่ใช่ของพระอริยะ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ไม่เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่าย เพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับกิเลส เพื่อสงบกิเลส เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน คือ กามวิตก พยาบาทวิตก วิหิงสาวิตก ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องการตรึก และเธอใส่ใจว่า เราจักตรึกในวิตก เห็นปานฉะนี้ ซึ่งเป็นวิตกของพระอริยะ เป็นเครื่องนำออก ที่นำออกเพื่อความสิ้นทุกข์โดยชอบแก่บุคคลผู้ทำตาม คือ เนกขัมมวิตก อพยาบาทวิตก อวิหิงสาวิตก ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในการตรึก ฯ

[๓๔๙] ดูกรอานนท์ กามคุณนี้มี ๕ อย่างแล ๕ อย่างเป็นไฉน คือ รูปที่รู้ได้ด้วยจักษุ อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ เป็นที่รัก ประกอบด้วยกาม เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด เสียงที่รู้ด้วยโสต ... กลิ่นที่รู้ได้ด้วยฆานะ ... รสที่รู้ได้ด้วยชิวหา ... โผฏฐัพพะที่รู้ได้ด้วยกาย อันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ เป็นที่รัก ประกอบด้วยกาม เป็นที่ตั้งแห่งความกำหนัด ดูกรอานนท์ นี้แล กามคุณ ๕ อย่าง ซึ่งเป็นที่ที่ภิกษุพึงพิจารณาจิตของตนเนืองๆ ว่า มีอยู่หรือหนอแลที่ความฟุ้งซ่านแห่งใจเกิดขึ้นแก่เราเพราะกามคุณ ๕ นี้อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือเพราะอายตนะใดอายตนะหนึ่ง ดูกรอานนท์ ถ้าภิกษุพิจารณาอยู่ รู้ชัดอย่างนี้ว่า มีอยู่แล ที่ความฟุ้งซ่านแห่งใจเกิดขึ้นแก่เราเพราะกามคุณ ๕ นี้อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือเพราะอายตนะใดอายตนะหนึ่ง เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า ความกำหนัดพอใจในกามคุณ ๕ นี้แล เรายังละไม่ได้แล้ว แต่ถ้าภิกษุพิจารณาอยู่ รู้อย่างนี้ว่า ไม่มีเลยที่ความฟุ้งซ่านแห่งใจเกิดขึ้นแก่เราเพราะกามคุณ ๕ นี้อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือเพราะอายตนะใดอายตนะหนึ่ง เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า ความกำหนัดพอใจในกามคุณ ๕ นี้แล เราละได้แล้ว ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องกามคุณ ๕ ฯ

[๓๕๐] ดูกรอานนท์ อุปาทานขันธ์ทั้ง ๕ นี้แล ซึ่งเป็นที่ที่ภิกษุพึงเป็นผู้พิจารณาเห็นทั้งความเกิดและความดับอยู่ว่า อย่างนี้รูป อย่างนี้ความเกิดขึ้นแห่งรูป อย่างนี้ความดับแห่งรูป อย่างนี้เวทนา อย่างนี้ความเกิดขึ้นแห่งเวทนา อย่างนี้ความดับแห่งเวทนา อย่างนี้สัญญา อย่างนี้ความเกิดขึ้นแห่งสัญญา อย่างนี้ความดับแห่งสัญญา อย่างนี้สังขาร อย่างนี้ความเกิดขึ้นแห่งสังขาร อย่างนี้ความดับแห่งสังขาร อย่างนี้วิญญาณ อย่างนี้ความเกิดขึ้นแห่งวิญญาณ อย่างนี้ความดับแห่งวิญญาณ เธอผู้พิจารณาเห็นทั้งความเกิดและความดับในอุปาทานขันธ์ ๕ นี้อยู่ ย่อมละอัสมิมานะในอุปาทานขันธ์ ๕ ได้ เมื่อเป็นเช่นนั้น ภิกษุย่อมรู้ชัดอย่างนี้ว่า เราละอัสมิมานะในอุปาทานขันธ์ ๕ ของเราได้แล้ว ด้วยอาการนี้แล เป็นอันเธอรู้สึกตัวในเรื่องอุปาทานขันธ์ ๕ ฯ

ดูกรอานนท์ ธรรมนั้นๆ เหล่านี้แล เนื่องมาแต่กุศลส่วนเดียว ไกลจากข้าศึก เป็นโลกุตระ อันมารผู้มีบาปหยั่งลงไม่ได้ ดูกรอานนท์ เธอจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน สาวกมองเห็นอำนาจประโยชน์อะไร จึงควรใกล้ชิดติดตามศาสดา ฯ

ท่านพระอานนท์ทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรมทั้งหลายของพวกข้าพระองค์ มีพระผู้มีพระภาคเป็นเหตุ มีพระผู้มีพระภาคเป็นแบบอย่าง มีพระผู้มีพระภาคเป็นที่พึงอาศัย ขอได้โปรดเถิดพระพุทธเจ้าข้า เนื้อความแห่งพระภาษิตนี้ แจ่มแจ้งเฉพาะพระผู้มีพระภาคเท่านั้น ภิกษุทั้งหลายฟังต่อพระผู้มีพระภาคแล้วจักทรงจำไว้ ฯ

[๓๕๑] พ. ดูกรอานนท์ สาวกไม่ควรจะติดตามศาสดาเพียงเพื่อฟังสุตตะ เคยยะ และไวยากรณ์เลย นั่นเพราะเหตุไร เพราะธรรมทั้งหลายอันพวกเธอสดับแล้ว ทรงจำแล้ว คล่องปากแล้ว เพ่งตามด้วยใจแล้ว แทงตลอดดีแล้ว ด้วยความเห็น เป็นเวลานาน ดูกรอานนท์ แต่สาวกควรจะใกล้ชิดติดตามศาสดาเพื่อฟังเรื่องราวเห็นปานฉะนี้ ซึ่งเป็นเรื่องขัดเกลากิเลสอย่างยิ่ง เป็นที่สบายแก่การพิจารณาทางใจ เป็นไปเพื่อความเบื่อหน่ายส่วนเดียว เพื่อความกำหนัด เพื่อดับกิเลส เพื่อสงบกิเลส เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน คือ เรื่องมักน้อย เรื่องยินดีของของตน เรื่องความสงัด เรื่องไม่คลุกคลี เรื่องปรารภความเพียร เรื่องศีล เรื่องสมาธิ เรื่องปัญญา เรื่องวิมุตติ เรื่องวิมุตติญาณทัสสนะ ฯ

ดูกรอานนท์ เมื่อเป็นเช่นนั้น จะมีอุปัททวะของอาจารย์อุปัททวะของศิษย์อุปัททวะของผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ฯ

[๓๕๒] ดูกรอานนท์ ก็อุปัททวะของอาจารย์ย่อมมีได้อย่างไร ดูกรอานนท์ ศาสดาบางท่านในโลกนี้ ย่อมพอใจเสนาสนะอันสงัด คือ ป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้ำบนภูเขา ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้งและลอมฟาง เมื่อศาสดานั้นหลีกออกแล้วอย่างนั้นอยู่ พวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบทจะพากันเข้าไปหา เมื่อพวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท พากันเข้าไปหาแล้ว ศาสดานั้นจะปรารถนาอย่างหมกมุ่น จะถึงความวุ่นวาย จะเวียนมาเพื่อความเป็นผู้มักมาก ดูกรอานนท์ ศาสดานี้เรียกว่า อาจารย์มีอุปัททวะด้วยอุปัททวะของอาจารย์ อกุศลธรรมอันลามกเศร้าหมอง เป็นเหตุเกิดในภพใหม่ มีความกระวนกระวาย มีทุกข์เป็นวิบาก เป็นที่ตั้งแห่งชาติ ชรา มรณะต่อไป ได้ฆ่าศาสดานั้นเสียแล้ว ดูกรอานนท์ อย่างนี้แล อุปัททวะของอาจารย์ย่อมมีได้ ฯ

[๓๕๓] ดูกรอานนท์ ก็อุปัททวะของศิษย์ย่อมมีได้อย่างไร ดูกรอานนท์ สาวกของศาสดานั้นแล เมื่อเพิ่มพูนวิเวกตามศาสดานั้น ย่อมพอใจเสนาสนะอันสงัด คือ ป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้ำบนภูเขา ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้ง และลอมฟาง เมื่อสาวกนั้นหลีกออกแล้วอย่างนั้นอยู่ พวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท จะพากันเข้าไปหา เมื่อพวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท พากันเข้าไปหาแล้ว สาวกนั้นจะปรารถนาอย่างหมกมุ่น จะถึงความวุ่นวาย จะเวียนมาเพื่อความเป็นผู้มักมาก ดูกรอานนท์ สาวกนี้เรียกว่า ศิษย์มีอุปัททวะด้วยอุปัททวะของศิษย์ อกุศลธรรมอันลามก เศร้าหมอง เป็นเหตุเกิดในภพใหม่ มีความกระวนกระวาย มีทุกข์เป็นวิบาก เป็นที่ตั้งแห่งชาติ ชรา มรณะต่อไป ได้ฆ่าสาวกนั้นเสีแล้ว ดูกรอานนท์ อย่างนี้แลอุปัททวะของศิษย์ย่อมมีได้ ฯ

[๓๕๔] ดูกรอานนท์ ก็อุปัททวะของผู้ประพฤติพรหมจรรย์ย่อมมีได้อย่างไร ดูกรอานนท์ ตถาคตอุบัติในโลกนี้ ได้เป็นผู้ไกลจากกิเลส รู้เองโดยชอบ ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ ดำเนินไปดี รู้แจ้งโลก เป็นสารถีผู้ฝึกบุรุษที่ควรฝึก อย่างหาคนอื่นยิ่งกว่ามิได้ เป็นครูของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย เป็นผู้ตื่นแล้ว เป็นผู้แจกธรรม ตถาคตนั้นย่อมพอใจเสนาสนะอันสงัด คือ ป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้ำบนภูเขา ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้ง และลอมฟาง เมื่อตถาคตนั้นหลีกออกแล้วอย่างนั้นอยู่ พวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท จะพากันเข้าไปหา เมื่อพวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท พากันเข้าไปหาแล้ว ตถาคตนั้นย่อมไม่ปรารถนาอย่างหมกมุ่น ไม่ถึงความวุ่นวาย ไม่เวียนมาเพื่อความเป็นผู้มักมาก ดูกรอานนท์ ส่วนสาวกของตถาคตผู้ศาสดานั่นแล เมื่อเพิ่มพูนวิเวกตามตถาคตผู้ศาสดา ย่อมพอใจเสนาสนะอันสงัด คือ ป่า โคนไม้ ภูเขา ซอกเขา ถ้ำบนภูเขา ป่าช้า ป่าชัฏ ที่แจ้ง และลอมฟาง เมื่อสาวกนั้นหลีกออกแล้วอย่างนั้นอยู่ พวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท จะพากันเข้าไปหา เมื่อพวกพราหมณ์และคฤหบดี ชาวนิคมและชาวชนบท พากันเข้าไปหาแล้ว สาวกนั้นย่อมปรารถนาอย่างหมกมุ่น ถึงความวุ่นวาย เวียนมาเพื่อความเป็นผู้มักมาก ดูกรอานนท์ สาวกนี้เรียกว่าผู้ประพฤติพรหมจรรย์มีอุปัททวะ ด้วยอุปัททวะของผู้ประพฤติพรหมจรรย์ อกุศลธรรมอันลามก เศร้าหมอง เป็นเหตุเกิดในภพใหม่ มีความกระวนกระวาย มีทุกข์เป็นวิบาก เป็นที่ตั้งแห่งชาติ ชรา มรณะต่อไป ได้ฆ่าสาวกนั้นเสียแล้ว ดูกรอานนท์ อย่างนี้แล อุปัททวะของผู้ประพฤติพรหมจรรย์ย่อมมีได้ ฯ

ดูกรอานนท์ ในอุปัททวะทั้ง ๓ นั้น อุปัททวะของผู้ประพฤติพรหมจรรย์นี้ มีวิบากเป็นทุกข์ มีวิบากเผ็ดร้อนกว่าอุปัททวะของอาจารย์และอุปัททวะของศิษย์ ทั้งเป็นไปเพื่อความตกต่ำด้วย ดูกรอานนท์ เพราะฉะนั้นแล พวกเธอจงเรียกร้องเราด้วยความเป็นมิตร อย่าเรียกร้องเราด้วยความเป็นข้าศึก ข้อนั้นจักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุขแก่พวกเธอตลอดกาลนาน ฯ

[๓๕๕] ดูกรอานนท์ ก็เหล่าสาวกย่อมเรียกร้องศาสดาด้วยความเป็นข้าศึก ไม่ใช่เรียกร้องด้วยความเป็นมิตรอย่างไร ดูกรอานนท์ ศาสดาในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้อนุเคราะห์ แสวงหาประโยชน์เกื้อกูล อาศัยความเอ็นดูแสดงธรรมแก่สาวกทั้งหลายว่า นี่เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่พวกเธอ นี่เพื่อความสุขแก่พวกเธอ เหล่าสาวกของศาสดานั้นไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยโสตสดับ ไม่ตั้งจิตรับรู้และประพฤติหลีกเลี่ยงคำสอนของศาสดา ดูกรอานนท์ อย่างนี้แลเหล่าสาวกชื่อว่าเรียกร้องศาสดาด้วยความเป็นข้าศึก ไม่ใช่เรียกร้องด้วยความเป็นมิตร ฯ

[๓๕๖] ดูกรอานนท์ ก็เหล่าสาวกย่อมเรียกร้องศาสดาด้วยความเป็นมิตร ไม่ใช่เรียกร้องด้วยความเป็นข้าศึกอย่างไร ดูกรอานนท์ ศาสดาในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้อนุเคราะห์ แสวงหาประโยชน์เกื้อกูล อาศัยความเอ็นดูแสดงธรรมแก่สาวกทั้งหลายว่า นี่เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่พวกเธอ นี่เพื่อความสุขแก่พวกเธอ เหล่าสาวกของศาสดานั้น ย่อมฟังด้วยดี เงี่ยโสตสดับ ตั้งจิตรับรู้และไม่ประพฤติหลีกเลี่ยงคำสอนของศาสดา ดูกรอานนท์ อย่างนี้แล เหล่าสาวกชื่อว่าเรียกร้องศาสดาด้วยความเป็นมิตร ไม่ใช่เรียกร้องด้วยความเป็นข้าศึก ฯ

ดูกรอานนท์ เพราะฉะนั้นแล พวกเธอจงเรียกร้องเราด้วยความเป็นมิตร อย่าเรียกร้องด้วยความเป็นข้าศึก ข้อนั้นจักเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุขแก่พวกเธอตลอดกาลนาน ดูกรอานนท์ เราจักไม่ประคับประคองพวกเธอเหมือนช่างหม้อประคับประคองภาชนะดินดิบที่ยัง ดิบๆ อยู่ เราจักข่มแล้วๆจึงบอก จักยกย่องแล้วๆ จึงบอก ผู้ใดมีแก่นสาร ผู้นั้นจักตั้งอยู่ ฯ

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระภาษิตนี้แล้ว ท่านพระอานนท์จึงชื่นชมยินดีพระภาษิตของพระผู้มีพระภาคแล ฯ

จบ มหาสุญญตสูตร ที่ ๒
-----------------------------------------------------

หมายเหตุ อาเนญชสมาบัติ ในบางความหมาย หมายถึง อรูปฌาน

๑. สังเกตว่า ท่านเน้นเสมอว่า เมื่ออาศัยรูปฌานเป็นฐาน เป็นธรรมเอก แล้วใส่ใจในความว่าง หรือใส่ใจในอรูปสมาบัติ(เป็นสมาบัติอันว่างจากนิมิตแห่งรูปฌาน) แล้วรู้ชัดว่าน้อมเข้าไปแล้ว หรือยังไม่น้อมเข้าไปในความว่างนั้น นับเป็น "ความรู้สึกตัว" ซึ่งหมายถึง สัมปชัญญะ และสัมปชัญญะเป็นสิ่งที่เกิดได้เมื่อมีสติเท่านั้น จึงกล่าวได้ว่า หมายถึง มีทั้งสติ และสัมปชัญญะอยู่

และเมื่ออาศัยธรรมนี้เป็นวิหารธรรม (ธรรมอันเป็นเครื่องอาศัย เป็นที่ตั้ง) แล้ว เมื่อบุคคลนั้นน้อมใจกระทำสิ่งต่างๆ เช่น การเดินจงกรม การยืน การนั่ง การนอน (สี่อย่างนี้ รวมกัน เรียกว่า อิริยาบท ๔) การพูด การตรึก การพิจารณาธรรมต่างๆ ฯลฯ ก็จะกล่าวได้ว่า บุคคลนั้น มีความรู้สึกตัวในการนั้น ก็คือหมายถึง มีสติ และสัมปชัญญะอยู่ ในการกระทำต่างๆ หรือในอิริยาบทต่างๆ

นี่เอง ก็คือคำตอบของผู้ที่พยายามฝึกให้มีสติ และสัมปชัญญะในชีวิตประจำวัน ว่า วิหารธรรมใด จะเป็นเหตุให้ไม่เผลอสติ ไม่ขาดสัมปชัญญะได้

๒. บางท่านจะพอรู้มาว่า บางสำนัก ได้เน้นให้ฝึกให้มีสติกำหนดรู้ในอิริยาบทต่าง (ซึ่งก็หมายถึงอิริยาบท ๔ นั้นเอง) เช่นว่า เวลาเดิน ก็ให้รู้การก้าว ย่าง สัมผัสที่ส่วนต่างๆของเท้าที่กำลังกระทบพื้นเป็นลำดับ ฯลฯ ก็ให้บริกรรมว่า อย่างนั้นหนอ อย่างนี้หนอ เป็นต้น ก็เ็ป็นวิถีทางอย่างหนึ่ง แต่ ตามพระสูตรนี้ ท่านมิได้นับที่การรู้กระทบอย่างนั้น แต่ ท่านนับตรงที่การรู้ชัดว่า อกุศลธรรม ไม่สามารถครอบงำจิตได้อยู่ จึงจะเรียกว่า การเดินจงกรมนั้น การยืนนั้น การนั่งนั้น การนอนนั้น ฯลฯ เป็นไปโดยมีสติ และสัมปชัญญะ คือ รู้สึกตัวอยู่

พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๔
มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์

๑๐. วิตักกสัณฐานสูตร
ว่าด้วยอาการแห่งวิตก

[๒๕๖] ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้:-
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี เขตพระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคแล้ว.

[๒๕๗] พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระพุทธพจน์นี้ว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้หมั่นประกอบอธิจิต ควรมนสิการถึงนิมิต ๕ ประการ ตามเวลาอันสมควร นิมิต ๕ ประการเป็นไฉน? ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ อาศัยนิมิตใดแล้ว มนสิการนิมิตใดอยู่ วิตกทั้งหลายอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ย่อมเกิดขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นควรมนสิการนิมิตอื่นจากนิมิตนั้น อันประกอบด้วยกุศล เมื่อเธอมนสิการนิมิตอื่นจากนิมิตนั้น อันประกอบด้วยกุศลอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล เหมือนช่างไม้ หรือลูกมือของช่างไม้ผู้ฉลาด ใช้ลิ่มอันเล็ก ตอก โยก ถอน ลิ่มอันใหญ่ออก แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุก็ฉันนั้น เมื่ออาศัยนิมิตใดแล้ว มนสิการนิมิตใดอยู่ วิตกทั้งหลายอันเป็นบาปอกุศลประกอบด้วยฉันทะบ้าง ประกอบด้วยโทสะบ้าง ประกอบด้วยโมหะบ้าง ย่อมเกิดขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นควรมนสิการนิมิตอื่นจากนิมิตนั้น อันประกอบด้วยกุศล เมื่อเธอมนสิการนิมิตนั้นอันประกอบด้วยกุศลอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล อันประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายใน นั้นแล.

[๒๕๘] ดูกรภิกษุทั้งหลาย หากว่า เมื่อภิกษุนั้นมนสิการนิมิตอื่นจากนิมิตนั้น อันประกอบด้วยกุศลอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ ทีเดียว ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นควรพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นว่า วิตกเหล่านี้ล้วนแต่เป็นอกุศล แม้อย่างนี้ วิตกเหล่านี้ล้วนแต่เป็นโทษ แม้อย่างนี้ วิตกเหล่านี้ล้วนแต่มีทุกข์เป็นวิบาก แม้อย่างนี้ ดังนี้ เมื่อเธอพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล ดูกรภิกษุทั้งหลาย เหมือนหญิงสาวหรือชายหนุ่มที่ชอบแต่งตัว รู้สึกอึดอัด ระอา เกลียดชังต่อซากงู ซากสุนัข หรือซากมนุษย์ ซึ่งผูกติดอยู่ที่คอ [ของตน] แม้ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น หากเมื่อเธอมนสิการนิมิตอื่นจากนิมิตนั้น อันประกอบด้วยกุศลอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นควรพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นว่า วิตกเหล่านี้ล้วนแต่เป็นอกุศล แม้อย่างนี้ วิตกเหล่านี้ล้วนแต่เป็นโทษ แม้อย่างนี้ วิตกเหล่านี้ล้วนแต่มีทุกข์เป็นวิบาก แม้อย่างนี้ ดังนี้ เมื่อเธอพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายใน นั้นแล

[๒๕๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย หากว่า เมื่อภิกษุนั้นพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นพึงถึงความไม่นึก ไม่ใส่ใจวิตกเหล่านั้น เมื่อเธอถึงความไม่นึก ไม่ใส่ใจวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะ อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล ดูกรภิกษุทั้งหลาย เหมือนบุรุษผู้มีจักษุ ไม่ต้องการจะเห็นรูปที่ผ่านมา เขาพึงหลับตาเสีย หรือเหลียวไปทางอื่นเสีย แม้ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น หากเมื่อเธอพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง ฯลฯ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่นในภายในนั้นแล.

[๒๖๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย หากว่า เมื่อภิกษุนั้นถึงความไม่นึก ไม่ใส่ใจวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นควรมนสิการสัณฐานแห่งวิตกสังขารของวิตกเหล่านั้น เมื่อเธอมนสิการสัณฐานแห่งวิตกสังขารของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่นในภายในนั้นแล ดูกรภิกษุทั้งหลาย เหมือนบุรุษพึงเดินเร็ว เขาพึงมีความคิดอย่างนี้ว่า เราจะเดินเร็วทำไมหนอ ถ้ากระไร เราพึงค่อยๆ เดิน เขาก็พึงค่อยๆ เดิน เขาพึงมีความคิดอย่างนี้ว่า เราค่อยๆเดินไปทำไมหนอ ถ้ากระไร เราควรยืน เขาพึงยืน เขาพึงมีความคิดอย่างนี้อีกว่า เราจะยืนทำไมหนอ ถ้ากระไร เราควรนั่ง เขาพึงนั่ง เขาพึงมีความคิดอย่างนี้ว่า เราจะนั่งทำไมหนอ ถ้ากระไร เราควรนอน เขาพึงลงนอน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บุรุษคนนั้น มาผ่อนทิ้งอิริยาบถหยาบๆ เสีย พึงสำเร็จอิริยาบถละเอียดๆ แม้ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุก็ฉันนั้น หากว่าเมื่อเธอมนสิการสัณฐานแห่งวิตกสังขารของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง ฯลฯ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่นในภายในนั้นแล.

[๒๖๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย หากว่า เมื่อภิกษุนั้นมนสิการถึงสัณฐานแห่งวิตกสังขารของวิตกแม้เหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ ภิกษุนั้นพึงกัดฟันด้วยฟัน ดุนเพดานด้วยลิ้น ข่ม บีบคั้น บังคับ จิตด้วยจิต เมื่อเธอกัดฟันด้วยฟัน ดุนเพดานด้วยลิ้น ข่ม บีบคั้น บังคับจิตด้วยจิตอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้น จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่นในภายในนั้นแล ดูกรภิกษุทั้งหลาย เหมือนบุรุษผู้มีกำลังมากจับบุรุษผู้มีกำลังน้อยกว่าไว้ได้แล้วบีบ กด เค้นที่ศีรษะ คอ หรือก้านคอไว้ให้แน่น แม้ฉันใด ภิกษุก็ฉันนั้น หากเมื่อเธอมนสิการถึงสัณฐานแห่งวิตกสังขารของวิตกแม้เหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ ภิกษุนั้นพึงกัดฟันด้วยฟัน ดุนเพดานด้วยลิ้น ข่ม บีบคั้น บังคับจิตไว้ด้วยจิต เมื่อเธอกัดฟันด้วยฟัน ดุนเพดานด้วยลิ้น ข่ม บีบคั้น บังคับจิตอยู่ได้ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่นในภายในนั้นแล.

ผู้ชำนาญในทางเดินแห่งวิตก

[๒๖๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เมื่อภิกษุอาศัยนิมิตใดแล้ว มนสิการนิมิตใดอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง ย่อมเกิดขึ้น เมื่อเธอมนสิการนิมิตอื่นจากนิมิตนั้น อันประกอบด้วยกุศล วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่นในภายในนั้นแล เมื่อภิกษุนั้นพิจารณาโทษของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วย ฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล เมื่อภิกษุนั้นถึงความไม่นึก ไม่ใส่ใจวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล เมื่อภิกษุนั้นมนสิการสัณฐานแห่งวิตกสังขารของวิตกเหล่านั้นอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล เมื่อภิกษุนั้นกัดฟันด้วยฟัน ดุนเพดานด้วยลิ้น ข่ม บีบคั้น บังคับจิตด้วยจิตอยู่ วิตกอันเป็นบาปอกุศล ประกอบด้วยฉันทะบ้าง โทสะบ้าง โมหะบ้าง อันเธอย่อมละเสียได้ ย่อมถึงความตั้งอยู่ไม่ได้ เพราะละวิตกอันเป็นบาปอกุศลเหล่านั้นได้ จิตย่อมตั้งอยู่ด้วยดี สงบ เป็นธรรมเอกผุดขึ้น ตั้งมั่น ในภายในนั้นแล ดูกร ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนี้เรากล่าวว่า เป็นผู้ชำนาญในทางเดินของวิตก เธอจักจำนงวิตกใด ก็จักตรึกวิตกนั้นได้ จักไม่จำนงวิตกใด ก็จักไม่ตรึกวิตกนั้นได้ ตัดตัณหาได้แล้ว คลี่คลายสังโยชน์ได้แล้ว ทำที่สุดแห่งทุกข์ได้แล้ว เพราะละมานะได้โดยชอบ [ได้มารู้ยิ่งซึ่งธรรมของท่านที่เป็นพระอรหันต์โดยชอบ]

พระผู้มีพระภาคได้ตรัสพระพุทธพจน์นี้แล้ว ภิกษุเหล่านั้นมีใจชื่นชมยินดีภาษิตของผู้มีพระภาค แล้วแล.

จบ. วิตักกสัณฐานสูตร ที่ ๑๐
จบ สีหนาทวรรค ที่ ๒
-----------------------------------------------------